YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14241
KARAR NO : 2023/6376
KARAR TARİHİ : 20.09.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/121 E., 2016/365 K.
SUÇLAR : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 26.02.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.06.2016 tarihli kararı sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar hakkında ayrı ayrı 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık …’in temyiz istemi; suçu işlemediğine, katılanla arasında tadilat ücretinin ödenmemesine yönelik tartışma yaşandığına ancak hürriyeti kısıtlama durumu olmadığına, katılanın gerek hazırlıkta gerek mahkemede götürmeye çalışmadığımı fiili eylemde bulunmadığımı ”dükkana gidelim orada konuşalım” dediğimi beyan ettiğine, tanık …’ın da beyanında ücret ödenmemesi nedeniyle sinirli şekilde bağırdığımı belirttiğine ilişkindir.
2. Sanık …’in temyiz istemi, ücret ödenmemesi nedeniyle yapılan tartışmanın sanık … ve katılan arasında olduğuna, katılanın gerek hazırlıkta gerek mahkemede kendisini götürmeye çalışmadığımı söylediğine, Tanık … beyanında uzun boylu bir şahsın mağduru araca götürmeye çalıştığını belirttiğine, savunma hakkım kısıtlandığına, tanık ve delil bildirme hakkımın yerine getirilmediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanık …’in şirket çalışanı olan diğer sanık … ile, mağdurun evinde yapılan tadilat işlerine dair ücretin ödenmemesi nedeniyle olay günü sanıkların bir araçla mağdurun ikametine geldikleri ve mağduru tutarak zorla araca bindirmeye çalıştıkları sırada çevre sakinlerinin müdahalesi sonucunda olay yerinden ayrıldıkları iddiasına ilişkindir.
2. Katılanın aşamalarda alınan ifadesinin istikrarlı olduğu anlaşılmıştır.
3. Sanıkların alınan savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu görülmüştür.
4. Dosya kapsamında tanık olarak ifadesi alınan KÖ ve Mİ’nin alınan ifadelerinde, sanıkların mağduru zorla araca bindirmeye çalıştıklarını beyan ettikleri tespit edilmiştir.
5. Katılan hakkında alınan olay tarihli adli muayene raporunda, sol kolda 7 cm’lik lezyon olup yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir.
IV. GEREKÇE
Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık …’in ve sanık …’nun yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2016/121 Esas, 2016/365 Karar sayılı kararına yönelik Sanıklar … ve … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.09.2023 tarihinde karar verildi.