YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14388
KARAR NO : 2023/2096
KARAR TARİHİ : 10.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ezine Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2014 tarihli ve 2014/645 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Ezine 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2014/795 Esas, 2015/947 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 245 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 ncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirliğine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay, sanığın, katılana ait kredi kartını rızası dahilinde ele geçirerek sonrasında katılanın rızası dışında farklı zamanlarda harcamada bulunduğu ve haksız çıkar sağladığından bahisle başkasına ait banka ve kredi kartının kötüye kullanılmasına ilişkindir.
2. Sanık, katılanın kredi kartı ile harcamalar yaptığını kabul etmiş ise de; kredi kartını katılanın rızası dahilinde kullandığını ve oluşan borcu ödeyeceğini beyan etmiştir.
3. Katılan ise sanığın aracında kredi kartını unuttuğunu, birkaç defa istediğini ancak sanığın iade etmediğini, ekstrelerin kendisine geldiğini, borçları ödediğini, 7-8 bin TL zararı bulunduğunu beyan etmiştir.
4. Kredi kartı harcamalarını gösteren ekstrelerin dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Katılan ile sanığın suç tarihinden önce iş ortaklığı yaptıkları, ortak işleri için kullanılmak üzere katılanın kredi kartını verdiği, bu şekilde kredi kartını ele geçiren sanığın, katılanın rızası ve bilgisi dışında farklı tarihlerde birden fazla harcama yaptığı ve bu harcamaların katılanın rızası dışında olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup; bu itibarla mahkemenin atılı suçun sübut ve kabulünde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Kredi kartının birden fazla kullanımı nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmamıştır.
2. Sonuç olarak; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ezine 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2014/795 Esas, 2015/947 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2023 tarihinde karar verildi.