Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/4752 E. 2023/1508 K. 21.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4752
KARAR NO : 2023/1508
KARAR TARİHİ : 21.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/550 E., 2015/827 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs, yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 22.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında müşteki …’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 35 … maddesi, müşteki …’a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. … Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.1015 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 35 … maddesi, 62 nci maddesi ve 51 … maddesi uyarınca erteli 5 ay; müşteki …’a yönelik kasten yaralama suçundan aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 51 … maddesi uyarınca erteli 3 ay 10 … hapis cezası verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, cezanın ağır ve yersiz olduğuna, bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın, boşandığı eşi olan müşteki … ile halası olan …’ın yolda yürüdükleri sırada yanlarına giderek müştekileri darp ettiği, akabinde müşteki …’i elinden tutarak zorla götürmeye çalıştığı, müştekinin direnerek kurtulduğu iddiasına ilişkindir.
2. … … Çokay Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 31.05.2015 tarihli adli raporlarda, katılan … ve müşteki …’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ve … tehlike geçirmeyecek şekilde yaralandıkları belirtilmiştir.
3. Katılan … aşamalarda özetle, yeğeni olan müşteki … ile düğünden çıktıktan sonra yolda yürüdükleri sırada sanığın gelerek saldırdığını, müşteki …’in elinden tutarak götürmeye çalıştığını, müştekinin ağaca sarılarak direndiğini beyan etmiştir.
4. Müşteki … aşamalarda Katılan … ile uyumlu beyanlarda bulunmuştur.
5. Sanık savunmalarında, müştekileri darp etmediğini ancak konuşmak ve biraraya gelmek amacıyla müşteki …’i eve götürmek istediğini ifade etmiştir.

III. GEREKÇE
A-Kasten yaralama suçuna yönelik incelemede;
Her ne kadar kasten yaralama suçu basit yargılama usulüne tabi ise de, bu usule tabi olmayan başka bir suç ile birlikte işlendiği dikkate alınarak yapılan incelemede;
Müşteki ve katılan beyanları, sanığın tevil yollu ikrarı, doktor raporu ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte dikkate alındığında, sanığın katılanı yaraladığına ilişkin Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçuna yönelik incelemede;
1. Müşteki ve katılan beyanları, sanığın tevil yollu ikrarı, doktor raporu ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte dikkate alındığında, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu cebir ve tehdit ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ile mahkumiyet hükmü kurulması,
2. Kabul ve uygulamaya göre de; tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı

Kanun’un 58 … maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve şartları oluşmadığı halde aynı Kanun’un 51 … maddesinde belirtilen erteleme hükümlerinin uygulanması hukuka uygun görülmemiştir.

IV. KARAR
A-Kasten yaralama suçu yönünden;
Tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 58 … maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve şartları oluşmadığı halde aynı Kanun’un 51 … maddesinde belirtilen erteleme hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
B-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçu yönünden;
Gerekçe bölümünde belirtilen 1 ve 2 numaralı nedenlerle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2023 tarihinde karar verildi.