Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/8323 E. 2023/6425 K. 21.09.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8323
KARAR NO : 2023/6425
KARAR TARİHİ : 21.09.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/502 E., 2016/83 K.
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, taksirle ölüme neden olma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elmadağ Cumhuriyet Başsavcılığının 08.09.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve taksirle ölüme neden olma suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, taksirle ölüme neden olma suçundan 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl 6 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın soruşturma aşamasında kolluk tarafından müdafii olmadan alınan beyanının hukuka aykırı delil olduğuna, sanığın suç kastının bulunmadığına, tanık beyanlarının olaya uygun düşmediğine, alt sınırdan uzaklaşılarak verilen mahkûmiyet hükmünün dosya kapsamına uymadığına ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın aralarında duygusal arkadaşlık ilişkisi olan ancak olay tarihinde aralarında sorun bulunan maktül … ile maktülün doğum gününde buluştukları sonrasında sanığın maktüle onu evine götüreceğini söyleyip arabaya bindirdiği ancak eve götürmek yerine Elmadağ ilçesi istikametine götürdüğü, maktülün ısrarlarına rağmen geri dönmeyip yoluna devam ettiği, Elmadağ ilçesi sınırları içerisinde sevk ve idaresindeki aracın direksiyon hakimiyetini kaybeden sanığın maktül ile birlikte trafik kazası geçirdiği, maktülün ağır yaralı halde hastaneye kaldırıldığı, hastanede hayatını kaybettiği, bu suretle sanığın maktüle yönelik atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın kusuruna ilişkin adli tıp kurumundan alınan rapor, tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamı dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin sanığın soruşturma aşamasında kolluk tarafından müdafii olmadan alınan beyanının hukuka aykırı delil olduğuna, sanığın suç kastının bulunmadığına, tanık beyanlarının olaya uygun düşmediğine, alt sınırdan uzaklaşılarak verilen mahkûmiyet hükmünün dosya kapsamına uymadığına ve saire yönelik temyiz talepleri yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2014/502 Esas, 2016/83 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde karar verildi.