YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9500
KARAR NO : 2023/602
KARAR TARİHİ : 20.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Espiye Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2015 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un(5237 sayılı) TCK’nun 154/1,62,52,51 maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, kadastro sonrası kendisine bırakılan yeri bilmediğine, suç işleme kastı olmadığına, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın kardeşi katılana ait taşınmazı ekip biçmek suretiyle tecavüz ettiği iddia edilmiştir.
2. Sanık suçlamaları kabul etmemiş, atılı hakkı olmayan yere tecavüz suçunun uzlaştırmaya tabi olmasına karşın uzlaştırma hususu taraflara sorulmamıştır.

IV. GEREKÇE
1. Suçun temadi eden suçlardan olması nedeniyle suç tarihinin iddianame tarihi olan 09.06.2014 tarihi olacağının gözetilmemesi,
2. Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2015 tarihli kararında, sanık hakkında kurulan hüküm, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun’un birinci maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında katılanın taşınmazına tecavüz suçunun aynı Kanun’un 73 üncü maddesi gereğince şikayete bağlı olması kaşısında, 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaşma girişiminde bulunulup sonucuna göre sanığın, hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2023 tarihinde karar verildi.