YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10693
KARAR NO : 2023/8173
KARAR TARİHİ : 30.10.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/32 E., 2016/173 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama
Sanık …’nin yokluğunda verilip 01.04.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunduğu yapılan ön incelemede tespit edilmiştir.
Sanık … hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Erdemli Cumhuriyet Başsavcılığının 26.03.2013 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında hakkı olmayan yere suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır
2.Erdemli (Kapatılan) 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/1,62,50/1-a,52/2-4. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’in temyiz istemi taşınmazın babasından intikal ettiğine, dokuz adet mirasçı bulunduğuna her nasılsa kendisi hakkında dava açıldığına, taşınmazın tüm murislerinin haberdar edilerek yerin ölçümünün yapılması gerektiğine, dokuz mirasçı yerine tek başına bu suçtan sorumlu tutulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın hukuksuz olduğuna, 5271 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmamış olmasınında hukuka aykırı olduğuna vesaireye ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay katılanın sahibi olduğu, Kargıpınar Kasabası, Tapur mevkii, 193 ada, 2 ve 3 nolu parsellerde bulunan taşınmazlara sanık … Karcı’nın ev yapıp, ağaç dikerek 27,60 m2, sanık …’in ise duvar yaparak 31 m2 tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
Sanık … hakkında verilen hükümle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık savunması katılan beyanı yapılan keşif alınan bilirkişi raporu ve tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden sanığın kullanımında olup murisi olduğu taşınmaza yapmış olduğu duvarın suça konu katılana ait taşınmazların bir kısmına tecavüz ettiği anlaşılmakla ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
1.Sanık …’nin yokluğunda verilip 01.04.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11.04.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erdemli (Kapatılan) 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararında sanık … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.