Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/10914 E. 2021/20543 K. 09.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/10914
KARAR NO : 2021/20543
KARAR TARİHİ : 09.11.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
S.S ÇOCUK : …
SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, silahla tehdit, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık …, sanık … müdafii ve suça sürüklenen çocuk …

Gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Müşteki sanık … müdafinin, müşteki sanık … hakkında silahla tehdit suçu ile ilgili hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelen temyiz isteminin incelenmesinde:
5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanık müdafinin, müştekiye yönelik silahla tehdit suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince oybirliğiyle REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek sanık müdafinin isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,
2- Suça sürüklenen çocuk … hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2. ve 67/4. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı süresinin karar tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2, 67/4. ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,
3- Müşteki sanık … hakkında mağdur … ve mağdur sanık …’a karşı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince:
a- İlk haksız hareketin hangi taraftan geldiği hususunda taraflar arasında farklı beyanlar bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği halde bu hususun karar yerinde tartışılmaması,
b-Müşteki sanık … hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken verilen gün adli para cezasının “sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak” günlüğü takdiren 20TL’den adli para cezasına çevrilmesi karşın verilen hapis cezasının aynı gerekçelerle günlügü 21 TL’den hesap edilerek adli para cezasına çevrilmesi suretiyle gerekçede çelişkiye neden olunması,
c-Adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında re’sen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK.nın 52/4. maddesi gereğince, infazı kısıtlar biçimde kalan cezanın hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 09.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.