YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11496
KARAR NO : 2023/7477
KARAR TARİHİ : 12.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/360 E., 2016/555 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çay Cumhuriyet Başsavcılığının 19.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğinden beraat etmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın kendine ait Afyonkarahisar ili, Çay ilçesi, … köyü 158 ada 1 ve 25 numaralı parsellere komşu katılana ait 159 ada 6 ve 7 numaralı parsele ağaç dikmek ve toprak yığmak sureti ile atılı suçu işlediğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Davaya esas teşkil eden suç duyurusunun yapıldığı Çay Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2014/343 Esas sayılı dosyasının UYAP kayıtları getirtilerek yapılan incelemeye göre; bu dosyada mahkemece yapılan keşif sonrası düzenlenen 11.11.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda sanık …’ın kendi parseli ile katılana ait parsel arasında yol ve ark olarak geçen alandaki tecavüzünün sonlandığı, ancak ağaç kökleri sökülürken çıkan harfiyatın ark ve yola doğru yığılması nedeniyle alanın zarar gördüğü tespitinden sonra tecavüzün devam ettiği iddiası ile suç duyurunda bulunulması üzerine Çay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın katılana ait taşınmaza tecavüz ettiği iddiasıyla iddianame düzenlenerek dava açılmış ise de, mahkemece alınan bilirkişi raporlarında, 11.11.2015 tarihli fen bilirkişi raporu ile benzer şekilde tecavüzün sonlandığına ilişkin tespit yapıldığı ve bu durumda sanığın katılanın taşınmazına tecavüz eyleminin olmadığı, kaldı ki görülmekte olan davadaki suç tarihinden önce 24.11.2015 tarihinde sanığın tecavüzünün sonlandığının anlaşılması karşısında sanık hakkında eyleminin suç oluşturmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Çay Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2023 tarihinde karar verildi.