Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/12439 E. 2023/9426 K. 30.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12439
KARAR NO : 2023/9426
KARAR TARİHİ : 30.11.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1890 E., 2018/1879 K.
SUÇLAR : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz
HÜKÜMLER: Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28.03.2018 tarihli mahkumiyet kararının kaldırılmasına, sanıkların atılı suçtan beraatlerine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanıklar hakkında Yeşilova Cumhuriyet Başsavcılığının 06.07.2017 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 12.10.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanıkların mahkumiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekilinin temyiz isteği; sanıkların atılı suçu işlediklerine ve bu nedenle cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanıkların, kamuya ait yol boşluğu olarak geçen alana inşaat kumu dökmek ve tarım aletleri koymak suretiyle atılı suçu işledikleri iddiasıyla kamu davası açılmıştır.
2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanıkların sübut bulan köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Sanıkların eylemlerinin devamlılık arzetmediği, zapt ve tasarruf amacı taşımadığı, bilirkişi raporuna ekli krokide belirlendiği üzere köy yoluna bırakıldığı belirtilen römork ve pulluğun yoldan araç ya da insan geçişini engelleyen bir durumda olmadığı, yol kenarında yol boşluğunun bulunduğu, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. İddianamede isnat edilen eylemlerin sanık … için “sıva işlerinde kullanılmak üzere yola kum dökmek”, sanık … için ise “kendisine ait römork ve pulluğu yol kenarını bırakmak” olarak belirlendiği, mahkeme kararında mahkumiyet gerekçesi olarak belirtilen ağaç ya da çalı çırpının iddianame anlatımında bulunmadığı ve bu konuda bir dava olmadığı, ilk derece mahkemesince sadece iddianamede belirtilen olaylarla bağlı kalınarak yargılama yapılabileceği hususu gözetilerek yapılan incelemede; sanıklara isnat edilen eylemin oluşabilmesi için sanıkların kastlarının el atma ve sahiplenme amacına yönelik olması ve süreklilik arzetmesi gerektiğine; olayımızda ise eylemlerin devamlılık arzetmediği, zapt ve tasarruf amacı taşımadığı, bilirkişi raporuna ekli krokide belirlendiği üzere köy yoluna bırakıldığı belirtilen römork ve pulluğun araç ya da insan geçişini engelleyen bir durumda olmadığına, yol kenarında yol boşluğunun bulunduğuna, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına yönelik Mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 12.10.2018 tarihli kararında katılan Hazine vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yeşilova Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2023 tarihinde karar verildi.