Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/14655 E. 2021/22925 K. 15.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/14655
KARAR NO : 2021/22925
KARAR TARİHİ : 15.12.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet, istinaf talebinin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi’nin 15.03.2018 gün, 2017/1374 esas ve 2017/1786 karar sayılı ek kararı karşısında, temyiz incelemesinin konusunun, katılan … ve Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekillerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanık müdafinin yaralama suçlarından kurulan hükümlerle ilgili temyiz talepleri olduğunun kabulüyle, sadece bu suçlar yönünden kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;
1-Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre; sanık müdafinin, yeterli delil olmadığı, gerekli inceleme yapılmadığı ve usul ve yasaya aykırı karar verildiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİNE,
2-Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazının, CYY’nın 286. maddesinin 2. fıkrasının (g) bendi gereğince, ilk derece mahkemelerinden verilen on yıldan daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak, bölge adliye mahkemesince verilen esastan reddine dair kararlar incelemeye tabi olduğundan, tebliğnamedeki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın temyiz edilemez nitelikte olduğu görüşüne iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;
Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü sanıkla birlikte alkol alan mağdurenin yemek sonrasında evine gitmek istediğini söylemesi üzerine, sanığın aracını dağlık bir alana doğru sürmeye başladığı, araç içinde ve araçtan indirdikten sonra mağdureyi bir süre darp ettiği, mağdurenin fırsatını bulduğu sırada polisi arayarak yardım istediği, polisin olay yerine gelerek mağdure ve sanığı benzin istasyonunda bulmaları şeklinde gerçekleşen olayda; mağdurenin dosyadaki belgelerle uyumlu anlatımı, mağdure hakkında alınan rapor, ihbar üzerine olay yerine gelen polisler tarafından düzenlenen tutanaklarla sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/2. maddesi uyarınca dosyanın Eskişehir 9. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.