YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18003
KARAR NO : 2023/9663
KARAR TARİHİ : 06.12.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/256 E., 2020/691 K.
SUÇ : Eziyet
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.02.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında yaralama, hakaret, kötü muamele ve tehdit suçlarından suçlarından cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.
2. Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 25.06.2018 tarihli usulden bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2018 tarihli kararıyla atılı suçların bütün halde eziyet suçunu oluşturduğu gerekçesiyle sanık hakkında eziyet suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.
3. Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 07.07.2020 tarihli ilamı ile, sanık hakkında eziyet suçundan mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.
4. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.11.2020 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığı cezalandırılması gerektiğine, atılı suçları işlediğine ilişkindir.
2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, üst sınırdan ceza tayini gerekirken, sanığın beraatine hükmedilmesinin kanuna aykırı olduğuna, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, gerekli araştırmanın yapılmadığına, kadına karşı şiddetin önlenmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, suç tarihinde sanık ile mağdurenin evli olduklar, aralarında ailevi ilişkilerden dolayı tartışma ve çekişmelerin bulunduğu, sıkça yaşanan tartışmalarda sanığın mağdureye yönelik hakaret ve tehditlerde bulunduğu, tartışmalar sırasında elini, kolunu bükmek ve tokat atmak şeklinde kasten yaralama eylemlerinde bulunduğu, mağdureyi evden kovup dışarı atmakla tehdit ettiği ve zaman zaman dışarıya atıp bir müddet kapıyı kilitlediği, mağdurenin kendisine yönelik eylemleri ispatlamak amacıyla evine ses kayıt sistemi kurduğu, aralarındaki tartışmaları belirli aralıklarla kayda aldığı, bu kayıtlarda da kasten yaralama, tehdit, hakaret ve kötü muamele eylemlerinin sabit olduğu ve bu suretle sanığın atılı suçları işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Katılan mağdure beyanında, sanığın kendisine şiddet uyguladığını, hakaretler ettiğini, aşağıladığını ve bir çok kez tehditler ettiğini, doktor olmasına rağmen özgüveninin kalmadığını, şikayetçi olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır
3. Sanık, eşi olan mağdurenin kendisi hakkında kız kardeşi ile ensest ilişkisi olduğuna dair iddiaları nedeniyle anlaşmalı boşanmaya karar verdiklerini, boşanma davasında yüksek tazminat alabilmek amacı ile hassas olduğu konularda konuşarak kendisini öfkelendirdiğini, söylediği sözleri kayda aldığını, kayıt çözümlemedeki söylenen sözlerin kendisine ait olduğunu ancak ağır tahrik edilmesi sonucunda söylediğini hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın inkara yönelik savunmasının aksine, eziyet suçunu işlediğine dair hakkında her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilerek bozmaya uyularak verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılan vekilinin ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
V.KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2020 tarihli kararında katılan vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2023 tarihinde karar verildi.