Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/18775 E. 2023/9492 K. 04.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/18775
KARAR NO : 2023/9492
KARAR TARİHİ : 04.12.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/407 E., 2021/707 K.
SUÇ :Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz
HÜKÜM : Düzeltilerek İstinaf başvurusunun reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığının 17.09.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 15/1, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Şefaatli Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Kanun’un 154/2,62,50/1-1,52/2-4.maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 300TL ile doğrudan verilen 80 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8 Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 279/1-b madde ve fıkrası uyarınca temyizin süresinde olmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, sanığın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 /1-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddine sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden delil değerlendirilmesi yapılarak karar verilmesinin yasaya aykırı olup bozma gerektirdiği görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz istemi sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna dosyaya sunulan teknik bilirkişi raporunda suça konu evin yola tecavüz ettiğinin belirtildiğine, sanığın suç kastının bulunduğunun açık olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay sanığa ait … köyü Köy içi mevki 101 ada 1 parselde bulunan evin 9.52 m²’lik kısmı ile, çit çekip bahçe olarak kullandığı 96.81 m²’lik kısmın yola tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;
Suça konu 101 Ada 1 numaralı parselin sanığın eşinden kendisine kaldığı taşınmazın sanık tarafından kullanıldığı yapılan keşif alınan bilirkişi raporları ile sanığa ait ev ile çit çekerek kullandığı bahçenin … köy yoluna tecavüz ettiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
Sanığın, evin ölen eşinden kaldığı, kendisinin sadece tamirat yaptırdığı, yıllardır evinin sınırı olarak bildiği alana çit çektiği yönündeki savunması, keşif sırasında dinlenen mahali bilirkişiler Hacı Yılmaz, Selahattin Özcan ve Mustafa Erdem’in, sanığın bahse konu eve tadilat yaptığı, evi ve çitleri sanığın eşi Ömer Özcan’ın yaptırdığına dair beyanları karşısında; sanığın vefat eden eşi tarafından yaptırılan ve uzun zamandır kullandığı eve tadilat yaptırdığı, evin bir kısmı ile önündeki çitle çevrili bahçenin köy yolunda kaldığını bildiğine dair delil bulunmadığı gözetildiğinde, sanığın suç kastının bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında köye ait yolu işgali nedeniyle 3091 sayılı Kanun’a aykırılıktan men kararı verildiği, taşınmazın bulunduğu köyden kadastronun geçtiği ve köyde bulunan taşınmazların tapulu olduğu, sanık savunması mahalli bilirkişi beyanları yapılan keşif alınan bilirkişi raporlarından sanığın kullanımında bulunan evin ve çit çekerek bahçe olarak kullandığı yerin … köyü yolunun 106,33 metrekaresine tecavüz ettiğinin belirlendiği anlaşılmakla sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Anayasa Mahkemesi’nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan ” … kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış… ” ibaresinin “… seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması gerekmesi nedeniyle kararlar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2023 tarihinde karar verildi.