YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3959
KARAR NO : 2023/6497
KARAR TARİHİ : 25.09.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/864 E., 2016/265 K.
SUÇ : Kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çivril Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2016 tarihli kararı ile sanığın kamu kurum veya kuruluşları veya devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taşınmazlara tecavüz etme suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın vekilinin temyiz isteği, usul ve yasaya aykırı beraat kararının bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın Çivril İlçesi … Mahallesi 123 ada 782 no’lu mera parseline depo, kümes yapmak ve odun yığmak sureti ile tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Çivril Kaymakamlığının sanık hakkında 09.02.2015 ve 17.08.2015 tarihli idari kurulu men kararları ve infaz tutanakları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hüküm, Ceza Genel Kurulunun 10.11.2015 tarih 2015/8-83 Esas – 2015/391 Karar sayılı kararı da dikkate alındığında, 6360 sayılı Yasa’yla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesi ikinci fıkrasında düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmaması ve 3091 sayılı Yasa’nın 15 inci madde ve birinci fıkrasında, “eylemin daha ağır bir cezayı gerektiren ayrı bir suç teşkil etmediği takdirde” bu suçtan açılan davada anılan kanunun uygulanacağının düzenlenmesi ve sanığın suça konu parseli 35 yıldır kullandığına ilişkin savunması karşısında; ve 6360 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce sanığın mera niteliğindeki suça konu taşınmaza tecavüzünün devam ettiği anlaşılmakla; sanığın 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesi ikinci fıkrası uyarınca mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2. Suçtan zarar görme olasılığı bulunan Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip, delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 233 üncü maddesi birinci fıkrası ve 234 üncü maddelerine aykırı davranılması,

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çivril Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli karara yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.