Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/452 E. 2023/7038 K. 04.10.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/452
KARAR NO : 2023/7038
KARAR TARİHİ : 04.10.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/324 E., 2016/60 K.
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 28.10.2015 tarihli iddianamesiyle, parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 120,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; eksik incelemeyle karar verildiğine, fazla ceza tayin olunduğuna, lehe hükümlerin uygulanması ve üzerine atılı suçu işlemediğinden beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın kullandığı araçta üstü örtülü malzemeler bulunduğu ve aracın şüpheli olduğu ihbarı üzerine, yol kontrol uygulamasında durdurulan sanığın kullandığı araçtan 14 adet sahte olarak üretilmiş 100,00 TL değerindeki paraların ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
Hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiğinden sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağı hususunun ve terkin sınırının altında olan yargılama giderinin tahsil edilmemesi gerektiği hususunun temyiz aşamasındaki masraflar da gözetilerek infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1. Dosya kapsamında yer alan 31.07.2015 tarihli olay tutanağı, 20.07.2015 tarihli arama kararı, Türkiye Cumhuriyeti … Bankasından alınan 17.08.2015 tarihli rapor birlikte değerlendirildiğinde, sanığın sahte olarak üretilmiş paraları muhafaza ettiği bu nedenle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmıştır.
2. Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktarı gözetildiğinde, hakkında ertelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanmamasında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın bu yöndeki temyiz sebebi reddedilmiştir.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun’a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
4. Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suça konu sahte paraların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesi yerine aynı Kanun’un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde 4 numaralı bentte açıklanan nedenle Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının “f” bendinde yer alan “54/1” ibaresinin çıkarılarak yerine “54/4” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.10.2023 tarihinde karar verildi.