YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6079
KARAR NO : 2023/8051
KARAR TARİHİ : 26.10.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/472 E. 2016/218 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ordu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 11.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2.Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, mağdurun kredi kartını onun bilgisi ve rızası dahilinde kullandığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında verilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, mağdur ile bir dönem aynı evde kalan sanığın, mağdura ait kredi kartı bilgilerini öğrenip bu bilgileri kullanarak farklı tarihlerde birden fazla alışveriş yapıp menfaat sağlamak suretiyle, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında hapis cezası yanında tayin olunan 5 gün adli para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince bir gün karşılığının 20,00 TL olarak belirlenmesi gerekirken uygulama yeri olmadığı halde aynı Kanun’un 50 maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca belirlenmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki beyanları, banka cevabi yazıları, alışveriş yapılan firmaların cevabi yazıları, sanığın tevilli ikrara dönük savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, mağdurun kredi kartını onun bilgisi ve rızası dahilinde kullandığına, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz talepleri yerinde yerinde görülmemekle kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının miktarı dikkate alındığında kanuni şartları oluşmadığı anlaşıldığından sanığın, hakkında verilen hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine yönelik temyiz talebi de reddedilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli, 2015/472 Esas, 2016/218 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz taleplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.10.2023 tarihinde karar verildi.