YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7315
KARAR NO : 2023/8163
KARAR TARİHİ : 30.10.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/581 E., 2016/495 K.
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 09.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan dava açılmıştır.
2.Mersin 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/581 Esas, 2016/495 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, suç ile ilgili uzaktan yakından ilgisi olmadığı, tarafları tanımadığını, işyerinden yüksek miktarda alışveriş yapılmasının mümkün olmadığı, müşteri hizmetlerini arayarak şifre değişikliği talebinde bulunmadığını, iddia dışında herhangi bir delil olmadığı, mağdurların şikayeti olmadığı, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiği ve benzeri nedenlere ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, müştekinin kredi kartını kaybettiği aynı gün akşamı ilgili bankanın müşteri hizmetlerini arayarak kredi kartı ile ilgili kayıp çalıntı başvurusu yaptığı, başvuru öncesinde kredi kartını bulan sanığın ilgili bankanın müşteri hizmetlerini arayarak şifresinin değiştirilmesini sağladığı ve kendisine ait işyerindeki pos cihazından 1.440,00 TL ve 513,00TL olmak üzere iki kez çekim yaparak kredi kartının limitini doldurduğu, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2.Müşteki 01.08.2014 tarihli dilekçe ile Cumhuriyet Başsavcılığına müracaat ederek bilgisi dışında kredi kartından nakit para çekildiğinden bahisle şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatılmıştır.
3.Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. vekilinin 08.08.2014 tarihli yazı ekinde gönderilen müşteri kartı ile yapılan işlemleri gösteren belge içeriğinden 10.04.2014 günü saat 15.41 de 1440,00 TL ve 16.00 da 513,00 TL … İçel TR isimli yerden harcama yapıldığı anlaşılmış, bankaca yapılan incelemeler neticesinde görüşme kayıtlarının güvenlik akışına uygun tamamlandığı, 10.04.2014 tarihinde şifrenin belirlendiği, gerçek müşteri kayıp bildiriminin aynı gün 22.30’da olduğu bildirilmiştir.
4.Yapı ve Kredi Bankası A.Ş. 10.11..2014 tarihli yazı cevabı ve ekinden müşteri zararın olan 6.157,50 TL nin müşteri hesabına ödendiği, 10.04.2014 tarihinde … isimli yerden 1440,00 TL ve 513,00 TL harcama yapıldığı anlaşılmıştır.
5.İng Bank A.Ş. 31.12.2014 tarihli yazı cevabında, müşteki kredi kartından alışveriş yapılan … üye iş yeri bilgileri gönderilmiştir.
IV. GEREKÇE
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre müştekinin kredi kartını kaybettiği gün akşam akşamı ilgili bankanın müşteri hizmetlerini arayarak kredi kartı ile ilgili kayıp çalıntı başvurusu yaptığı, ancak başvuru öncesinde kredi kartını bulan sanığın kendisine ait işyerindeki POS cihazından iki kez çekim yaparak kredi kartının limitini doldurduğu, sanığın böylece atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilen olayda, sanığın inkara yönelik savunması, Bankanın, olay günü müşteri hizmetleri aranarak müştekiye ait kredi kartına ilişkin şifre değişikliği talebinde bulunulduğu bildirilmesi karşısında olay tarihinde ilgili banka müşteri hizmetlerini arayan telefon hattının hangi şahsa ait olduğu ve hattın HTS kaydı istenerek sanık ile bağlantısı olup olmadığının belirlenmesi sanığın iş yerindeki POS cihazından işlem yapılması nedeniyle ilgili bankaya yazılarak işlem konusu paranın sanık hesabına geçip geçmediği, sanığın hesabından belirtilen miktarda parayı çekip çekmediği sorulması suretiyle tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/581 Esas, 2016/495 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden
hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.