YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/116
KARAR NO : 2023/530
KARAR TARİHİ : 15.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 11.10.2017 tarihli 2017/33327 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 245 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2018 tarihli, 2017/821 Esas ve 2018/523 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’un 245 … maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve2018/2681 Esas 2021/699 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin sair itirazlarının reddine, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile sanığın beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Atılı suçu işlediği ve müvekkilin zararını gidermediği sabit olan sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, katılana ait … kredi kartından, katılanın bilgisi ve rızası dışında, sanığa ait olan iş yerinden 18.000,00 TL harcama yapıldığı iddiasına ilişkindir.
2. Katılana ait (…) (…) (…) 3270 nolu kredi kartına ait … kredi kartı başvuru formu ve bankacılık işlemleri sözleşmesi sureti ile kartın kimlik no ile katılana teslim edildiğine dair teslim tutanağı dosyada mevcuttur.
3. Suça konu karttan, 20.12.2010-21.10.2012 tarihleri arasında aktif olarak harcama yapıldığı, daha sonra ilk harcama olarak 02.11.2016 tarihinde sanığa ait iş yerinden 18.000,00 TL tutarında çekim yapıldığı, banka yazışma ekinde sunulan … harcama tablosu ile tespit edilmiştir.
4. Sanık tarafından, katılana ait kartla yapılan harcamaya ait Genç elektronik başlıklı, 02.11.2016 tarihli, 18.000,00 TL tutarlı, … adına düzenlenmiş iki adet klima, bir adet LG 49 ekran televizyon, bir adet Finlux 55 ekran led televizyon satışı yapıldığına dair fatura dosyaya sunulmuştur.
5. Sanık tarafından suça konu harcamaya dair faturanın tasdik ettirildiği ve beyannamede yer aldığı, … Vergi Dairesi Müdürlüğünün 09.12.2020 tarihli yazı cevabı ve ekindeki beyanname suretleri ile belirlenmiştir.
6. Katılan iptal ettirdiği kartından, rızası dışında harcama yapıldığını beyan ederek 12.01.2017 tarihinde şikayetçi olmuştur.
IV. GEREKÇE
Katılan her ne kadar, (…) (…) (…) 3270 nolu … kredi kartını iptal ettirdiğini, sonrasında da herhangi bir … teslim almadığını ve bu kartından bilgisi dışında 18.000,00 TL’lik harcama yapıldığını beyan etmiş ise de; dosyadaki olgular ve sanığın suçu işlemediğine dair istikrarlı savunmaları birlikte değerlendirildiğinde; kartın katılan tarafından teslim alındığı, sanığa ait iş yerinden suça konu … ile şifre girilmek suretiyle harcama yapıldığı, harcamayı belgeler nitelikte, katılan adına düzenlenmiş, iki adet klima, bir adet LG 49 ekran televizyon, bir adet Finlux 55 ekran led televizyon satın alındığına dair fatura olduğu gibi, faturanın sanık tarafından usulüne uygun olarak tasdik ettirildiği ve vergi dairesine gelir olarak beyan edildiği sabit olup, bu bağlamda yapılan harcamanın sanık tarafından, katılanın rızası dışında yapıldığına dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin, atılı suçun sanık tarafından işlendiği hususunda şüphe bulunduğu yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.03.2021 tarihli ve 2018/2681 Esas 2021/699 sayılı Kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2023 tarihinde karar verildi.