Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2022/4332 E. 2023/9166 K. 27.11.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4332
KARAR NO : 2023/9166
KARAR TARİHİ : 27.11.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/11 E., 2022/370 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2014 tarihli iddianamesiyle sanıklar …, …, … hakkında, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 13.06.2014 tarihli iddianamesiyle sanık … hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.
2. Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2015 tarihli kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.10.2019 tarihli ve 2018/3069 Esas, 2019/12099 Karar sayılı kararı ile “…Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanun’un 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154/1. maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73. maddesi gereğince şikayete bağlı hale getirilmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma girişiminde bulunulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması..” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2020 tarihli kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.11.2021 tarihli ve 2021/13482 Esas, 2021/20559 Karar sayılı kararı ile “…Oluşa ve dava dosyası kapsamına göre; mahkemece mahallinde teknik bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, sanıkların müştekiye ait taşınmaza tecavüzlerinin bulunup bulunmadığı kesin biçimde saptanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespit olunması gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması….” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanıklar … ve … müdafiinin temyiz istemi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mahkemece eksik bilirkişi raporlarına dayanarak hüküm kurulduğuna, dava konusu arsanın belediyeye ait olup son imar durumuna göre yol olduğuna, taşınmazın belediye sınırları içinde kalması halinde suçun unsurlarının oluşmayacağına, sanıkların suça konu taşınmazı 2010 yılında satın aldıklarına, suça konu beton dökülen yerin 1995 yılında yapıldığına, sanıkların taşınmazları aldıktan sonra taşınmazda herhangi bir eklenti ve inşaat yapmadıklarına, sanıkların suça konu yeri zapt ve tasarruf kastı bulunduğuna dair delil bulunmadığına, haksız ve mesnetsiz bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğuna, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 50 nci ve 51 inci maddelerinin uygulanma ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının oluştuğuna, mahkemece belirlenen zararın giderildiğine, suça konu taşınmazın katılanın mülkiyetinde olmadığına mülkiyetin büyükşehir belediyesine geçtiğine, uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde bulunduğuna, suçun zamanaşımına uğradığına vesaireye ilişkindir.
2. Sanıklar … ve … müdafiinin temyiz istemi hükme esas alınan bilirkişi raporlarının yetersiz araştırmayla verildiğine zira sanıkların tecavüzlerinin bulunmadığına, sanıkların taşınmazı 2010 yılında alıp herhangi bir eklenti yapmadıklarına, bu husus da dosyada aksine delil bulunmadığına, suça konu yerdeki duvarı sanıkların yapmadığına tanıkların da bu hususu doğruladığına, tanık beyanına itibar edilmediği gibi gerekçeli kararda da neden tanığın beyanına itibar edilmediğinin açıklanmadığına, suça konu duvara ilişkin uydu görüntülerinin istenmesi talep edilmesine karşın taleplerinin karşılanmamasının usule aykırı olduğuna, suça konu yerin belediyenin tasarrufunda olduğuna, yol olduğuna belediyenin herhangi bir şikayetinin bulunmadığına, ceza yargılamasını gerektirir durum bulunmadığına, açılmış bir meni müdahale davasının bulunmadığına, ihtilafın hukuki ihtilaf niteliğinde bulunduğuna, suçun manevi unsuru olan kastın bulunmadığına, sanıkların adli sicil kaydının bulunmayıp haklarında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ayrıca suçtan doğan zararı giderdiklerine, suçun zamanaşımına uğradığına vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, Konya ili Selçuklu ilçesi … mevkiinde bulunan 768 nolu parselin katılana ait olduğu ancak bu parselin 366,86 m2’lik kısmınının zeminine beton dökülmek suretiyle ve aynı parselin başka bir yerinde de 23,38 m2’lik alan üzerine duvar örülüp çimlendirilerek … Petrol Çay İşlt. Gıd. Mad. San. Tic. Ltd. Şirketi tarafından kullanılıp tecavüz edildiği, suça konu 768 numaralı parselin 66,73 m2’lik kısmının da zeminine beton dökülerek akaryakıt istasyonunun girişi olarak … Nak. Oto. Pet. Ürün Tar. San. Ltd. Şirketi tarafından kullanılarak tecavüz edildiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinde kısa süreli hapis cezasının ”suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre” adli para cezası ve seçenek yaptırımlara çevrilebileceği, 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinde de ”suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması” halinde hapis cezasının ertelenebileceği hükmünün düzenlenmiş olmasına rağmen “Sanıkların savunmaları dikkate alındığında, pişman olduklarının tespit edilememesi nedeniyle suça yatkın kişilikleri olduğu kanaatine varılarak, yeniden suç işlemeyecekleri yönünde olumlu kanaat oluşmadığından” şeklindeki somut olgulara dayanmayan ve yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5237 sayılı Kanun’un 50 nci ve 51 inci maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2022 tarihli kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2023 tarihinde karar verildi.