YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4593
KARAR NO : 2023/6568
KARAR TARİHİ : 25.09.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1947 E., 2022/1440 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Hükmün Düzeltilerek İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır
2. … 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesi uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ile doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, sanığın denetim süresi içerisinde suç işlediği gerekçesiyle yapılan ihbar üzerine, hüküm … 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2021 tarihli kararı ile hüküm açıklanmış, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin ikinci cümlesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/281 Esas – 2016/130 Karar nolu 23.03.2016 Karar tarihli kararının kesinleşmesi sonrası denetim süresi içerisinde işlenen ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onuncu fıkrası kapsamında kalan suç bulunmadığından ve bu nedenle koşulları gerçekleşmediğinden hükmün açıklanmasına yer olmadığına, yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına ibareleri eklenmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince, hükmün düzeltilerek isitinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi sanık hakkında yapılan ihbar üzerine ilk derece mahkemesi tarafından hükmün açıklanmasına karar verilmesinin usûl ve Yasa’ya uygunluk arzettiğine, kararın açıklanmasının hukuka uygun olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü,
1. Dava konusu olay sanığın, katılana ait … İlçesi … Mahallesi Hisar Mevkiinde bulunan dubleks daireyi herhangi bir hakka dayanmadan malik gibi kullandığı iddiasına ilişkindir.
2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, tapu kaydı ile tüm dosya bir bütün halinde değerlendirildiğinde; … İlçesi … Mahallesi 4294 parsel sayılı taşınmazda bulunan dubleks binanın mülkiyetinin 07.05.2003 tarihinden itibaren katılana ait olduğu , katılanın 13.08.2014 tarihinde iddianemeye konu binaya geldiğinde bina içerisinde sanık … ile karşılaştığı, sanığın katılana yan tarafta inşaatı devam eden binanın taşeronu olan diğer sanık … … ‘in yönlendirmesi ile burada kaldığını beyan ettiği, sanık … …’in 16.03.2015 tarihinde Güllük İlçe Jandarma Komutanlığında vermiş olduğu ifadesinde yanında çalışan işçilerin fazla olması nedeniyle bir kısım işçilerin katılana ait evde kaldığını, ev sahibi olan katılana ulaşamadığını ve bu şekilde işçilerin evde kalmaya devam ettiklerini beyan ettiği, sanık …’ın mahkeme aşamasında alınan beyanında işvereni olan diğer sanık …’un yönlendirmesi ile kendisi ile birlikte başka kişilerinde evde kaldığını beyan ettiği görülmüş olmakla, işveren konumunda olan sanık …’un bilgisi ve yönlendirmesi ile diğer sanık … ve kimliği tespit edilemeyen işçilerin katılana ait binayı malikmiş gibi işgal etmeleri şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçu oluşturduğu gerekçesiyle mahkumiyet hükmü kurulmuş sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş,ihbar üzerine sanık hakkındaki karar denetim süresi içerisinde suç işlediği gerekçesiyle aynen açıklanmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü,
Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kararının Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin itirazın reddi kararı üzerine 29.06.2016 tarihinde kesinleştiği; sanığın denetim süresi içerisinde … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/566 Esas, 2019/453 Karar nolu ve 26.09.2019 tarihli ilamında yer alan taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma ve alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçlarını işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılması ihbarında bulunulduğu görülmüş ise de ihbara konu kararın incelenmesinde alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan verilen mahkumiyet kararının istinaf incelemesini yapan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından 2019/3459 – 2020/948 karar nolu 26.06.2020 tarihli kararı ile bu suç yönünden Mahkumiyet hükmünün kaldırılarak hüküm verilmesine yer olmadığına şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine karar verildiği ayrıca 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onuncu fıkrası gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesinin gerektiği taksirle yaralama suçunun bu kapsamda kalmadığı, bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanması suretiyle hüküm kurulması,
Yasa’ya aykırı, katılan vekilinin istinaf başvurusu bu itibarla yerinde görülmüş ise de; bu husus, olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden, 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin ikinci cümlesi uyarınca Dairemizce düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı kabul edildiğinden;
Sanığın, hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyetine dair … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/398 Esas- 2021/133 Karar nolu 24.06.2021 tarihli hükmünün tamamen kaldırılarak yerine,
“Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/281 Esas – 2016/130 Karar nolu 23.03.2016 karar tarihli kararının kesinleşmesi sonrası denetim süresi içerisinde işlenen ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onuncu fıkrası kapsamında kalan suç bulunmadığından ve bu nedenle koşulları gerçekleşmediğinden HÜKMÜN AÇIKLANMASINA YER OLMADIĞINA,
Yargılama giderlerinin KAMU ÜZERİNDE BIRAKILMASINA ibareleri eklenmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince HÜKMÜN DÜZELTİLEREK İSTİNAF BAŞVURUSUNUN ESASTAN REDDİNE, karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin itirazın reddi kararı üzerine 29.06.2016 tarihinde kesinleştiği; sanığın denetim süresi içerisinde … 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/566 esas 2019/453 karar nolu ve 26.09.2019 tarihli ilamında yer alan taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma ve alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçlarını işlediğinden bahisle ihbarda bulunulduğu, ihbara konu karar incelendiğinde alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan verilen mahkûmiyet kararının istinaf incelemesini yapan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından kaldırıldığı, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onuncu fıkrası gereğince denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesinin gerektiği, taksirle yaralama suçunun bu kapsamda kalmadığı, tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanma koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle vermiş olduğu kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.09.2023 tarihinde karar verildi.