YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5117
KARAR NO : 2023/155
KARAR TARİHİ : 23.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 105 … maddesinin A fıkrasının sekizinci bendi yollamasıyla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Mersin 15. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 01.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5275 sayılı Kanun’un 108 … maddesinin A fıkrasının sekizinci bendi yollamasıyla, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 … maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Mersin 15. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 01.02.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 30.03.2021 tarihli kararı ile “..Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 … ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin “01.01.2020 tarihi itibariyle… hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda …. basit yargılama usulü uygulanmaz” bölümündeki “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptal kararı gözetilerek basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,..” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; aynı mahkemenin 01.07.2021 tarihli kararı ile takdiren basit yargılama usulünün uygulanmamasına ve sanığın hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5275 sayılı Kanun’un 108 … maddesinin A fıkrasının sekizinci bendi yollamasıyla, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 58 … maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; suç işleme kastı bulunmadığına, adaletin yerini bulmasına ve somut bir nedene dayanmayan diğer hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İncelemeye konu olay; hakkında denetimli serbestlik kararı verilen sanığın denetim planına uymamakta ısrar etmesi nedeniyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilmesi, bu kararın sanığa 25.08.2015 tarihinde tebliğ edilmesine ve sanığın iki … içerisinde teslim olmadığı iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hükümde;
1. Dava konusu suçun oluşması için, sanığın denetim planına uymaması sebebiyle cezasının kapalı ceza infaz kurumunda çektirilmesine dair kararın sanığa usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş olması ve sanığın bu karara riayet etmemesi gereklidir. Bu sebeple, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 Sayılı Kanun) 10 uncu maddesinde de belirtildiği üzere, tebligatın ilgilisine bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya bu adrese tebligat yapılamaması halinde ise adres kayıt sistemindeki adresin bilinen en son adres olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılması gerekmekte olup, incelemeye konu olayda, sanığın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’na iadesine ilişkin kararın doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Kanun’un 21 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca yapıldığı, sanığın bilinen en son adresine öncelikle tebligat çıkarılıp çıkarılmadığının anlaşılmaması ve sanığın da tarafına tebligat ulaşmadığını savunmaktadır. Bu itibarla Mersin İnfaz Hakimliğinin 09.06.2015 tarih 2015/808-802 E.K sayılı kararın öncelikle sanığın bilinen en son adresine tebligat çıkarılıp çıkarılmadığının tespiti için infaz dosyasının … ya da onaylı sureti Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde getirtilip incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2. 7201 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile … kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun’un 21 … maddesinin birinci fıkrası uyarınca normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21 … maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından, tebligata 7201 sayılı Kanun’un 23 üncü maddesinin birinci ve seksen dokuzuncu fıkrası ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ıncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, 7201 sayılı Kanun’un 21 … maddesinin ikinci fıkrasına göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği” düzenlemesine yer verildiği göz önüne alınarak; meşruhatlı davetiyenin öncelikle sanığın duruşmada bildirdiği adrese 7201 sayılı Kanun’un 21 … maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılarak tebliğ edilmesi, tebliğ imkansızlığı durumunda ise 7201 sayılı Kanun’un 21 … maddesinin ikinci fıkrasına göre hareket edilerek, duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 196 ncı maddesi uyarınca savunma hakkının kısıtlanması,
3. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 27.08.2015 yerine, 06.08.2015 yazılması,
4. 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulama yapılırken bu hükme yollama yapan “5275 sayılı Kanun’un 105 … maddesinin A bendinin sekizinci fıkrası” yerine, “5275 sayılı Yasa’nın 108/a-8 md” yazılması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,
Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2023 tarihinde karar verildi.