Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2022/5371 E. 2023/462 K. 13.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5371
KARAR NO : 2023/462
KARAR TARİHİ : 13.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şuhut Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.08.2008 tarihli ve 2008/196 Esas sayılı iddianamesi ile sahte banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama ve … belgede sahtecilik suçlarından kamu davası açılmıştır.
2. Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2010 tarihli ve 2008/223 Esas, 2010/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 … maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 … maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2010 tarihli ve 2008/223 Esas, 2010/272 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 08.05.2014 tarihli ve 2013/16197 Esas, 2014/118854 Karar sayılı kararı ile
“a. Sanığın, katılana ait kimlik bilgileriyle gerçeye aykırı olarak düzen- lettirdiği kredi kartı ve buna bağlı ek kartı birden fazla kullanmasının, TCK.nun 245/3, 43. maddelerinde düzenlenen “kredi kartlarının kötüye kullanılması” suçunu oluş- turacağı gözetilmeksizin, sahte kartın çeşitli cihazla oluşturulmadığı biçimindeki yasal olmayan gerekçelerle TCK.nun 245/1. maddesi ile ceza tayini,
b. Uygulamaya göre de; TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2017 tarihli ve 2014/93 Esas, 2017/444 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 245 … maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 … maddesinin birinci fıkrası, 52 … maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2017 tarihli ve 2014/93 Esas, 2017/444 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 05.06.2018 tarihli ve 2017/23749 Esas, 2018/6447 Karar sayılı kararı ile “Önceki hüküm sanığın temyizi üzerine, suç vasfı yönünden aleyhe bozulmuş olduğu anlaşılmakla, 1412 sayılı CMUK.nun 326/1-2. maddeleri uyarınca sanığın bozmaya karşı diyecekleri sorulup, savunması alınmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması”, nedeniyle sair yönleri incelenmeden bozulmasına karar verilmiştir.
6. Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2018/179 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartının kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 245 … maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 … maddesinin birinci fıkrası, 52 … maddesinin ikinci fıkrası, 52 … maddesinin dördüncü fıkrası, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 326 ıncı maddesinin son fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca netice olarak 5 yıl ay 15 … (hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
A) Eksik inceleme ile karar verildiğine,
B) Somut hiçbir belge ve delil bulunmadığına,
C)Kararın usul ve yasaya, Yargıtay içtihatlarına aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. …; 09.06.2008, 23.06.2008 ve 15.03.2010 tarihli yazılarında katılan … adına internet üzerinden kredi kartı başvurusu yapıldığını, bu asıl karta bağlı olarak sanık … adına ek … talep edildiğini, asıl kartın teslim edilemeden bankaya iade edildiğini, ek kartın …’a teslim edildiğini bildirmiştir.
2. Bankadan gönderilen hesap ekstresinde birden fazla harcama olduğu görülmektedir.

3. Mahkemece dinlenen tanık; “Sanığın, aynı ilçede öğretmenlik yapan 20-25 kişi adına bilgi ve rızaları dışında internet üzerinden kredi kartı başvurusu yaptığını, ele geçirdiği kartları kullandığını” anlatmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Toplanan deliller ve dosya kapsamından, sanığın, katılana ait kimlik bilgileri ile sahte olarak düzenlettirdiği kredi kartına bağlı ek kartı birden fazla kullandığı anlaşılmakla; Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli kararında, mahkemenin atılı suçun sübutu ve suç niteliğinin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2018/179 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen “1412 sayılı Kanunun 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 5 yıl 2 ay 15 … hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç ceza olarak hükmedilmesinin dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak bu husus 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde 3 numaralı bentte açıklanan nedenle; Şuhut Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2021 tarihli ve 2018/179 Esas, 2021/495 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 7 nolu bendinde bulunan “mahkememizin 2008/223- 2010/272 E.K. sayılı kararındaki hakkı saklı kalmak kaydıyla netice olarak sanığın sadece 5 yıl 2 ay 15 … hapis cezasıyla cezalandırılmasına” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine ” sonuç cezanın mahkememizin 19.07.2017 tarih ve 2014/93 E- 2017/414 tarihli ilamı ile hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis ve 100 TL adli para cezası üzerinden infazına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.02.2023 tarihinde karar verildi.