YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5969
KARAR NO : 2023/9421
KARAR TARİHİ : 30.11.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/725 E., 2022/773 K.
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçmasına imkan sağlama
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının 07.05.2018 tarihli iddianamesi ile gözaltına alınanın veya tutuklunun kaçmasına imkan sağlama suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
2. Tarsus 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 10.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında gözaltına alınanın veya tutuklunun kaçmasına imkan sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 294. maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.
3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Dairesi’nin, 19.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
4. Tarsus 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 07.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında gözaltına alınanın veya tutuklunun kaçmasına imkan sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 294. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.
5. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Dairesi’nin, 03.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına yönelik sanık müdafisinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafisinin temyiz isteği; sanığın kastının sabit olmadığına, Ş.K. nın davada tanık olarak dinlenmesi gerektiğine, sanığın müdafisi olmadan alınan kolluk beyanının hükme esas alınamayacağına, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;
1. Çeşitli suçlardan hükümlü olan ve yakalanan Ş.K. isimli şahsın, suç tarihinde ifadesinin alınması için getirildiği adliyede korkuluklardan atlamak suretiyle kaçarak sanığın kullandığı motosiklete binmek suretiyle olay yerinden uzaklaştığı, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.
2. İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonunda sanığın sübut bulan gözaltına alınanın veya tutuklunun kaçmasına imkan sağlama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Tüm dosya kapsamına göre; sanığın soruşturma aşamasında ikrar içerikli savunmada bulunduktan sonra Mahkemede önce bu beyanını kabul edip daha sonra inkar etmesinin suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna kanaat getirilmekle, kaçmasına yardım ettiği Ş.K. nın olay tarihi olan 11.04.2018 tarihi itibarıyla müddetnamesinin incelenmesinde hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 294. maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan suçu oluşturduğuna yönelik mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.06.2022 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tarsus 6.Asliye Ceza Mahkemesi’ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.11.2023 tarihinde karar verildi.