YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/215
KARAR NO : 2023/549
KARAR TARİHİ : 15.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
İlk Derece Mahkemesi’nce verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.02.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 05.07.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi
hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 58 … maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, hak yoksunluklarına ve kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 58 … maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi’nin, 14.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi’nce kurulan hükümlere yönelik katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafiin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 … maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteği;
1. Sanık hakkında cezaların üst sınırdan tayin edilmesi gerektiğine,
2. Takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine,
3. Kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine, ilişkindir.
B. Sanık müdafiin temyiz isteği;
1. Somut delil bulunmadığına,
2. Suç işleme kastı bulunmadığına,
3. Haksız ve hukuka aykırı kararlar verildiğine,
ve somut bir nedene dayanmayan diğer hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesi’nin Kabulü
1. İncelemeye konu olay; sanığın, sabah saatlerinde işe giden mağdureye silah doğrultarak tehdit etmesi, yakınlardaki parka götürmesi, cebinden çıkardığı şişe içindeki sıvıyı mağdurenin yüzüne atması sonucunda mağdurenin yüzünün yanması iddiasına ilişkindir.
2. 05.01.2022 tarihli Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Raporu’na göre, mağdurenin yapılan muayenesinde; yüz bölgesinin sağ tarafında 2-3 adet yanma tarzında kahverengi lekelenmeler olduğu, pansuman yapıldığı, yüz bölgesinde %5’ten az 2. derece yanık nedeniyle oluşan yaralanmasının, yaşamı tehlikeye sokan durum olmayıp, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde olduğu belirlenmiştir.
3. 16.05.2022 tarihli Adli Tıp Kurumu Raporu’na göre, mağdurenin yapılan muayenesinde; sağ yanakta, 2,5×1 (santimetre) cm, 1,5×1 cm, 1,5×1 cm, 0,7×0,3 cm.lik ciltten koyu renkte, ciltten hafif çökük nedbe alanları, sol göz altında 1.0,1cm ciltten koyu renkte ciltten hafif çökük nedbe alanı, hemen sağ komşuluğunda 1×0,5cm.lik ciltten çökük şişlik alanı, çene ucunda çok sayıda boyutları 0,1 v 0,2 cm arasında değişen ciltten koyu renkte nedbe alanları görüldüğü ve mağdurenin 05.01.2022 tarihli yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olduğu belirlenmiştir.
4. 14.01.2022 tarihli Adana Kriminal Uzmanlık Raporu’na göre, sanıkta ele geçen silahın … sıkı tabanca olduğu ve 6136 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin beşinci fıkrasının kapsamı dışında kaldığı tespit edilmiştir.
5. Sanık savunmasında suçları ikrar ederek, … amacının mağdureyi korkutmak olduğunu belirtmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi’nin Kabulü
İlk Derece Mahkemesi’nce kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Mahkeme hükmünde … cezalarda uygulanan teşdit oranının gerekçelendirildiği ayrıca takdiri indirim maddesinin uygulanmaması nedenlerinin de kararda gösterildiği anlaşılmakla, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
2. T.C. Anayasasının 41 … maddesinde, ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu, aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanun’un 20 … maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nın kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği, ancak Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek, katılan Bakanlık vekilinin, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz gerekçesi yerinde görülmemiştir.
3. Mağdurun anlatımını doğrulayan alınan Adli Muayene ve Kurul Rapor’ları ile sanığın ikrar içerikli savunması karşısında, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi’nin, 14.10.2022 tarihli kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 40. Asliye Ceza Mahkemesi’ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 15.02.2023 tarihinde karar verildi.