YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/2170
KARAR NO : 2023/7616
KARAR TARİHİ : 18.10.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/645 E., 2023/445 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03.05.2012 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.11.2021 tarihli kararı ile sanıkların eyleminin, cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli kararı ile bozma ilamı doğrultusunda sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ayrı ayrı mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıklar müdafiinin temyiz istemi, HTS kayıtlarının getirtilerek incelenmesi gerektiğine, mağdurun annesinin evini bilmedikleri için ve ödenmeyen servis ücreti hakkında konuşmak için mağduru araçlarına bindirdiklerine, suç kastı olmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay sanıkların, işletmeciliğini yaptıkları okul servis aracının önünü keserek durdurmalarının ardından mağdur çocuğu servisten indirip, ödenmeyen servis ücreti davalarından dolayı, zorla kendi araçlarına bindirdikleri ve annesinin nerede olduğunu sordukları sırada, aracın kavşaktan dönüş nedeni ile hızının yavaşlamasını fırsat bilerek mağdur çocuğun araçtan inip hızla kaçmaya başladığı ve sanıkların da çocuğun arkasından koştuğu ve çocuğu yakalayıp kollarından tutmak sureti ile tekrar araca bindirip götürmeye çalıştıkları iddiasına ilişkindir.
2. Mağdur çocuğun aşamalardaki beyanlarının maddi vakıalarla ve birbiri ile uyumlu olduğu anlaşılmıştır.
3. Tanık R.M beyanında, Ovacık köprüsünden maliye kavşağı istikametine doğru yürürken sanıkların mağdur çocuğu kolundan tuttuklarını ve zorla sürüklemeye çalıştıklarını gördüğünü, çocuğun ise bağırarak amca beni kurtar beni kaçırıyorlar demesi üzerine çocuğun kolundan tutarak kurtardığını beyan ettiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında atılı suçtan mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanıklar hakkında kurulan hükümde, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuç ceza olarak hükmedilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak, bu hususlar 1412 sayılı Kanun’un 322 nci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2021/645 Esas, 2023/445 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 1 inci bendinin 7 nci paragrafı ve 2 nci bendinin 7 nci paragrafı çıkartılarak yerlerine “1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.