Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2023/3796 E. 2023/10192 K. 19.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3796
KARAR NO : 2023/10192
KARAR TARİHİ : 19.12.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/283 E., 2022/2196 K.
SUÇ : 6136 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 23.10.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında atılı
suçtan dava açılmıştır.
2. Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.
3. Sanığın istinaf talebi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 10.11.2022 tarihli kararı ile hüküm kaldırılarak iki ayrı mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, 01.01.2020 tarihinde durumundan şüphe üzerine durdurulan araçta sanığın aracının ön yolcu paspasının üzerinde bir adet ruhsatsız tabanca ele geçirildiği; 29.05.2020 tarihinde ise, sanığın, girdiği markette kasa önünde bulunduğu sırada, belinden düşen ruhsatsız tabancasının ateş alması sonucu yaralandığı iddiasına ilişkindir.
2. Antalya Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürülüğünce düzenlenen 02.01.2020; … Jandarma Laboratuvar Amirliği tarafından düzenlenen 11.06.2020 tarihli uzmanlık raporlarında, inceleme konusu tabancaların 6136 Sayılı Kanun kapsamında taşınması ve bulundurulması yasak niteliğe haiz tabancalardan olduğu ve vahim nitelikte olmadıkları belirtilmiştir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Atılı suçun sabit olduğu kabul edilerek tek suçtan alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle mahkumiyet kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk silah ele geçirildikten sonra fiili kesinti meydana geldiği, aradan 5 ay geçtikten sonra başka bir silah taşırken yakalanması suretiyle sanığın kastının yenilendiği ve ikinci eyleminin ayrı suç oluşturduğu kabul edilerek, fiili kesinti oluşturan eylemlerinin iki ayrı ruhsatsız tabanca taşımak suçunu oluşturduğu nazara alınmaksızın tek suçu oluşturduğu kabul edilerek tek suçtan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle hüküm kaldırılarak iki ayrı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Tebliğname yönünden
Beş ay arayla iki ayrı silah ele geçirilmesi karşısında, fiili kesintinin ilk silahın ele geçirilmesinden sonra gerçekleştiği, birinci silahın yakalanmasından sonra kastı yenilenen sanığın ikinci eyleminin ayrı suç oluşturduğu anlaşıldığından Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
2. Temyiz sebepleri yönünden
Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen uzmanlık raporları, sanık savunmaları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçların sabit olduğuna dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 10.11.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.