YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3878
KARAR NO : 2023/10122
KARAR TARİHİ : 18.12.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/92 E., 2023/45 K.
SUÇ :Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çemişgezek Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2013 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve karar 13.02.2013 tarihinde kesinleştirilmiştir.
3. Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin 23.07.2015 tarihli kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde 06.06.2014 tarihinde işlediği suç nedeni ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.
3. Mahkemenin, 23.07.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza dairesinin 19.04.2022 tarihli kararı ile ihbara konu uzlaşmaya tabi mala zarar verme suça ilişkin mahkemesince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre açıklanması geri
bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma sonrası, Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli kararı ile sanığın hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, eksik inceleme ile usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
17.01.2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının Hazineye tebliğ edilmediği ve davaya dahil edilmediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın bu nedenle kesinleşmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.10.2018 tarihli ve 2017/8-952- 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere; verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı ve denetim süresinin başlamayacağı, denetim süresi başlamadığı için de denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlendiğinden bahsedilemeyeceği ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının bulunmadığı cihetle, yerel mahkemece verilen hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu, hukuki değerden yoksun olan mahkûmiyet kararının dava zamanaşımını kesmeyeceği anlaşılmıştır.
Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 08.07.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 01.11.2011 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, mahkemece bekletici mesele yapılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de eklendikten sonra hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çemişgezek Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2023 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden
aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde karar verildi.