YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/13162
KARAR NO : 2013/6426
KARAR TARİHİ : 02.05.2013

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Alacak

Davacı – karşı davalı … … ile davalı – karşı davacı … aralarındaki alacak davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair … 12. Aile Mahkemesi’nden verilen 09.02.2010 gün ve 578/59 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı- karşı davalı vekili ile davalı – karşı davacı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı-karşı davalı vekili, evliliğin başlangıcında bedeli tarafların ailelerince eşit şekilde ödenerek satın alınan ve vekil edeni ile davalı eş adına ½’şer payla tescil edilen bağımsız bölümün tadilat ve dekorasyonunun vekil edeninin ailesi tarafından yaptırılarak taşınmazın değerinin arttırıldığını, bu nedenle davalı eşin payı oranında sebepsiz zenginleştiğini açıklayarak, 30.000 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 08.10.2007 tarihli ıslah dilekçesiyle talep 70.000 TL’ye çıkarılmıştır.
Davalı-karşı davacı vekili, dava konusu evin gerek alım bedelinin gerekse dekorasyon giderlerinin aileleri tarafından ortak ödendiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiş; dilekçesinde dökümü yazılı eşyaların vekil edeni tarafından satın alındığını, davacının evden ayrılırken tüm ev eşyalarını, bir kısım nakit para ve bilgisayarı götürdüğünü, bankada tutulan ortak birikim ziynet eşyalarının davacı-karşı davalıda kaldığını, davacı adına alınan aracın kredi borcunun da vekil edeni tarafından ödendiğini açıklayarak 45.000 TL’nin davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 11.07.2006 tarihli dilekçe ile talep konusunu her bir istek yönünden açıklamış; 29.01.2008 tarihli yargılama oturumunda ise ziynet eşyalarına ilişkin taleplerinin bulunmadığını bildirmiştir.
Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, 5.353,12 TL’nin davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine; karşı dava bakımından araç nedeniyle 2000 TL, bilgisayar nedeniyle 1050 TL’nin davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine, ev eşyaları ve ziynet eşyaları hakkında açılan davanın kanıtlanamadığından reddine karar verilmesi üzerine; hüküm davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
Taraflar 22.09.2000 tarihinde evlenmiş, … 3.Aile Mahkemesi’nde 21.10.2005 tarihinde açılan boşanma davasının kabulü ve 26.06.2007 tarihinde kesinleşmesiyle evlilik birliği son bulmuştur.
Başka mal rejimi seçildiği ileri sürülmediğine göre, eşler arasında 01.01.2002 tarihine kadar 743 sayılı MK’nun 170. maddesi uyarınca “mal ayrılığı” bu tarihten mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar ise 4721 sayılı TMK’nun 202. maddesi hükmü uyarınca yasal “edinilmiş mallara katılma” rejimi geçerlidir. (4722 s.K.m.10)
Eşler arasındaki mal rejimi TMK’nun 225/2. maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, karşı davaya konu ev eşyalarının 01.01.2002 tarihinden sonra alındığı öne sürülmediğine ve aksi kanıtlanamadığına, bu tür davalarda fedakarlığın denkleştirilmesi ve hakkaniyet kuralının da gözetilmesi gerektiğine göre, yerinde bulunmayan davacı-karşı davalı vekili ile davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki husus dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddiyle Usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün asıl davanın kabulüne ilişkin bölümü dışındaki bölümlerinin ONANMASINA,
Taraf vekillerinin asıl davanın kabulüne ilişkin temyiz itirazlarına gelince; 3089 ada 102 parsel 11 numaralı bağımsız bölüm evlilik tarihinden önce (04.08.1999 tarihinde) satın alma suretiyle ½’şer payla taraflar adına tapuya tescil edilmiştir. Dosya kapsamına ve itiraza uğramayan davalı savunmalarına göre, söz konusu bağımsız bölümde 2000 yılı Mayıs/Haziran aylarında tadilat yapılmıştır. Şu halde, evlilik öncesi evde yapılan tadilat ve iyileştirme bedellerine ilişkin uyuşmazlık ancak TBK’nun genel hükümlerine göre çözüme kavuşturulur. Bunların mal rejiminin tasfiyesi ile bir ilgisi bulunmamaktadır. Bunlara yönelik davaya genel mahkemelerde bakılır. Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 Sayılı Aile Mahkemeleri’nin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesi; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu’nun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK. m.118-395) kaynaklanan davaların Aile Mahkemesi’nde bakılacağını hükme bağlamıştır. Somut olayda, iddiaya konu tadilat giderlerine ilişkin davanın genel hükümlere tabi olduğu ve Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli bulunduğu gözden kaçırılarak, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla uyuşmazlığın esası bakımından hüküm kurulması doğru değildir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekili ve davalı-karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, Usul ve Yasa hükümlerine uygun bulunmayan hükmün asıl davanın kabulüne ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, HUMK’nun 388/4 (HMK.m 297/ç) ve HUMK’nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 7,15 TL’nin temyiz eden davacı – karşı davalıdan alınmasına ve 99,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı – karşı davacıya iadesine 02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.