Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2012/6923 E. 2012/7391 K. 14.09.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/6923
KARAR NO : 2012/7391
KARAR TARİHİ : 14.09.2012

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İcra takibine itiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçluya 632,38 TL bakiye borcun ödenmesine ilişkin yenileme emri tebliğ edilmesi üzerine borcun tamamen ödendiğinden bahisle takibin iptalini talep etmiştir. Mahkemece, istemin kısmen kabulü ile bakiye borcun 93,95 TL olarak düzeltilmesine karar verilmiştir. Alacaklı vekili yüzüne 10.02.2009’da tefhim kılınan kısa kararda taraflar yönünden yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin hüküm kurulmamış, ancak sonradan yazılan gerekçeli kararda; alacaklı aleyhinde 131,90 TL yargı gideri ve 285,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir. Alacaklı vekilince karar, (gerekçeli karar kendilerine tebliğ edilmeden önce 30.03.2012’de ) aleyhlerine hükmedilen yargı gideri ve vekalet ücreti yönünden bozulması istemiyle temyiz edilmiştir. Mahkemece 02.04.2012 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süresinde olmadığı ve kararın kesin olarak verildiği gerekçeleriyle istem reddedilmiştir.
Alacaklı vekili aleyhine meydana getirilen bu durumu gerekçeli kararın tebliği ile öğrenebileceğinden, temyiz süresi gerekçeli kararın kendisine tebliğiyle başlar. Dosyada gerekçeli kararın alacaklı vekiline tebliği yoktur. Beyan edilen öğrenme tarihi ise 22.03.2012 olduğundan, 30.03.2012 tarihindeki temyiz süresinde kabul edilmelidir.
Bu durumda mahkemenin ek kararının temyizin süresinde yapılmadığına ilişkin gerekçesi yerinde değil ise de; temyiz ve uyuşmazlık konusu miktarlar itibariyle mahkeme kararı İİK.nun 363/18-2. cümlesi gereğince kesin nitelikte bulunduğundan, alacaklı vekilinin ek kararın kaldırılması isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: İlk karar İİK.nun 363.maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK.nun 365 ve HUMK.nun 432.maddeleri gereği yasaya uygun bulunmakla ONANMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 14.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.