Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2014/13676 E. 2016/5896 K. 31.03.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/13676
KARAR NO : 2016/5896
KARAR TARİHİ : 31.03.2016

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire’ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı 3. kişi …, kendisine ait ve gerekli izinleri Orman İşletme Müdürlüğü’nden alınarak imal edilen ve nakledilen ve fakat, borçlu şirkete ait boş depoya geçici olarak bırakılan, borçlu şirketle hiçbir ilgisi olmadığı halde, haczedilen 10 ton odun kömürü üzerindeki haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı borçlu, mahcuzların şirketlerine ait olmayıp, davacı 3. kişiye ait olduğunu belirtmiş, davalı alacaklı vekili ise, davayı kabul etmediklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, takip dosyasında, ödeme emrinin davalı borçlu şirketin vekiline tebliğ edildiği, haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmadığının açık olduğu, her ne kadar borçlu şirketin sözleşmesinde iştigal alanı olarak mangal kömürü işi de sayılmış ise de, gerek takibe dayanak yapılan mahkeme ilamına konu somut olay, gerekse takip dosyasındaki bilgi ve belgelere göre, borçlu şirketin fiili olarak mangal kömür işini yapmadığı anlaşıldığından, haczedilen odun kömürlerinin davacıya ait olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, karar, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı istihkak davası niteliğindedir.
Haczin takip, dolayısıyla borçlu şirketin adresinde yapılmış olması, gerek davacı 3. kişinin ve gerekse de davalı borçlunun, mahcuzların bulunduğu yerin borçluya ait depo olduğu yönündeki beyanları ve bu hususun aksinin ileri sürülmemiş olması, borçlu şirketin faaliyet konuları arasında odun, kömür ve bilumum katı ve sıvı yakıt alım satım yapmanın da bulunması dolayısıyla, İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğunun kabulü gerekir. Mülkiyet karinesinin aksinin davacı 3. kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle ispatlanması gerekir. Davacı 3. kişi tarafından sunulan nakliye tezkeresi, tezkerede belirtilen ürünlerin Hekimhan İlçesine nakli için verilmiş olup, karinenin aksini kanıtlayacak nitelikte değildir.
O halde, Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önüne alınarak, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.
SONUÇ: Açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.