Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2014/27359 E. 2016/13656 K. 13.10.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/27359
KARAR NO : 2016/13656
KARAR TARİHİ : 13.10.2016

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı-borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire’ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
KARAR

Borçlu …. A.Ş vekili, takip dayanağı …. 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2002/931 Esas, 2009/601 Karar sayılı ilamının kendileri tarafından tehiri icralı temyizi üzerine bozulduğunu, bozma sonrası verilen kararda “davanın kabulü ile toplam 833.446,45 TL. eski hale getirme bedeli olduğu anlaşıldığından davalı …. A.Ş’ den (% 60 oranında) 500068 TL…. Ltd Şti’den (% 40 oranında) 333378 TL. alınarak davacıya verilmesine ” karar verildiğini, anılan bu ilamın temyizinde ‘…. A.Ş. yönünden icranın geri bırakılmasına karar verildiğini, müvekkili hakkında haciz uygulanmadığından diğer borçlu hakkında yapılan haciz işlemine dayanılarak % 9, 10 oranında tahsil harcı alınamayacağını, % 4.55 oranında harç alınması gerektiği yönündeki talebinin İcra Müdürlüğü’nce reddedildiğini belirterek müdürlük kararının iptalini istemiştir. Mahkemece, müdürlük kararının doğru olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiş hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Takip dayanağı ilamın bozulmasından sonra verilen ilamda her iki borçlunun sorumluluk oranları ile miktarları ayrı ayrı belirlenmiştir. Şikayet eden borçlu…. AŞ. hükmü tehiri icra kararı alarak temyiz etmiş olup, onun hakkında haciz uygulanmamıştır. Diğer borçlu hakkındaki haciz, ilamda sorumluluğu ayrıca belirlenen şikayetçi hakkında sonuç doğurmaz. Bu durumda, şikayetçi borçlu için haczin varlığından söz edilemeyceğinden tahsil harcı oranının buna göre belirlenmesi gerekirken, aksine düşünce ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.
SONUÇ: Şikayetçi borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme hükmünün yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366 ve 6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 13.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.