Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2016/1393 E. 2018/11820 K. 30.04.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/1393
KARAR NO : 2018/11820
KARAR TARİHİ : 30.04.2018

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil, Manevi Tazminat

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili ve davalı taraflarından temyiz edilmesi üzerine, yerel mahkemenin davacının adli yardım talebinin 19.04.2013 günlü tensip tutanağında karar verildiğinden ve HMK’nun 335/son maddesi uyarınca adli yardım hükmün kesinleşmesine kadar devam ettiğinden davacının temyiz incelemesinin adli yardımlı yapılması istemi konusunda karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmiş olup, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı … vekili, evlilik birliği içinde davalı adına edinilen mallar yönünden 1/2 orandaki hisse, taraflar evlenirken davacının verdiği para ile davalı adına alınıp sonradan satılan ineklerin bedeli olan 4.500,00 TL ve tarafların evlilik kaldıkları süre ve boşanmada kadına hiçbir tazminat verilmemesi nazara alınarak 20.000,00 TL manevi tazminatın davacıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı …, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile diğer taleplerinin reddine 3.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davalı asıl ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
İddianın ileri sürülüş şekline göre dava; mal rejiminini tasfiyesi ve TMK 174/1. maddesine dayalı tazminat isteğine ilişkindir. Bu davaların çözüm yeri 4787 sayılı Aile Mahkemeleri’nin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesi gereğince Aile Mahkemeleri’dir. Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde ise Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemeleri’nde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. Görev, kamu düzenine ilişkin olmakla yargılamanın her aşamasında kendiliğinden gözönünde bulundurulur.
Mahkemece, davanın niteliği dikkate alınarak dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyanın görevli ve yetkili Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken; işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle hükmün 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre her iki tarafın temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK’nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz eden davalıya iadesine, 30.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.