Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2016/16690 E. 2020/3314 K. 11.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/16690
KARAR NO : 2020/3314
KARAR TARİHİ : 11.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen davada; Mahkemece , davanın kabulü ile dava konusu 349 parsel sayılı taşınmazda bulunan ve bilirkişilerin 17.08.2015 tarihli raporunda tespit edilen bina, ağaçlar ve kümesin mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Dairece dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, davalıya ait dava konusu 349 parsel sayılı taşınmazda Karayolları Genel Müdürlüğünün kamulaştırma çalışmasının olduğunu, taşınmazın 1.000 metrekarelik kısmının, bina, kümes, ağaç dikmek suretiyle kullanıldığını ve müvekkili tarafından yapıldığını belirterek, müvekkiline aidiyetine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; kamulaştırma kaynaklı muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.
1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek asıl davada karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Dosya içeriği ve toplanan delillerden dava konusu 349 parsel sayılı taşınmaza 1965’te Maliye Hazinesi’nin tapulama ile malik olduğu, Kadastro Kanunu’nun 22/A maddesi uygulaması sonucu taşınmazın 114 parsel numarasını aldığı, 315.288,23 metrekare alanla fundalık niteliğinde bulunduğu, 1992’de hükmen tescille davalı belediyenin tam malik olduğu sabittir.
Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK mad. 684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad. 718). 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir .

Somut olayda, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesine karşın muhdesatın tespiti davalarının açılmasının ön koşulu olan hukuki yararın bulunup bulunmadığı noktasının aydınlanması için kamulaştırma haritası getirtilerek bilirkişilerce tespit edilen muhdesatların kamulaştırma alanında kalıp kalmadığı tereddüte mahal bırıkmayacak şekilde ortaya koyulmadan karar verilmiş olması doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 11.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi .