YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/6601
KARAR NO : 2017/14693
KARAR TARİHİ : 07.11.2017
MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi
DAVATÜRÜ:Şikayet
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Alacaklı vekili, dayanak ilamın takibe konulmasından sonra borçlu tarafından mehil vesikası alınmak sureti ile takibin durdurulduğunu, temyiz başvurusu üzerine kararın kıdem tazminatı alacağı, yıllık izin ücreti alacağı ve genel tatil ücreti alacağı yönünden onandığını, fazla mesai ücreti alacağı ile hafta tatili ücreti alacağı yönünden ise bozulduğunu, bozma kararından sonra … 3. İş Mahkemesinin 23/02/2015 tarih ve 2014/491 Esas-2015/112 Karar sayılı kararı ile kıdem tazminatı, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları yönünden yeniden karar verilmediğini, verilen ikinci karara yönelik yeni bir mehil vesikası alınmadığını, borçlu şirket tarafından 18/05/2015 tarihinde dosya borcuna istinaden 63.625,00-TL ödeme yapıldığını, ancak borçlunun halen kesinleşen kısım da dahil olmak üzere 49.228,72-TL borcu bulunduğunu, bu nedenle bakiye borç için borçlu şirkete icra emri gönderilmesini talep ettiklerini, İcra Müdürlüğü tarafından bu taleplerinin reddedildiğini, ret kararının kaldırılarak borcun hesaplanmasına karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda itirazın reddine karar verilmesi üzerine hüküm alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Takibe konu … 3. İş Mahkemesinin 22.05.2014 gün ve 2012/168 Esas, 2014/328 Karar sayılı ilamı icra takibine konu edildikten sonra Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 14.10.2014 gün ve 2014/12951 Esas, 2014/18829 Karar sayılı kararı ile kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ve bayram tatil ücreti alacakları yönünden onandığı, fazla mesai ve hafta tatili çalışma ücretleri yönünden ise bozulduğu, bozma üzerine yerel mahkemece 23.02.2015 gün ve 2014/491 Esas, 2015/112 Karar sayılı ikinci kararın verildiği, alacaklı vekilinin 30.04.2015 tarihli dilekçe ile dayanak ilamı ibraz ederek bozma ilamı doğrultusunda verilen karara ilişkin yeniden icra emri gönderilmesini talep ettiği, İcra Müdürlüğünce talep kabul edilerek 30.04.2015 tarihli icra emri düzenlendiği, 18.05.2015 tarihinde borçlu tarafından icra dosyasına 63.625,00 TL ödeme yapıldığı, yapılan ödeme üzerine alacaklı vekili borçlunun halen kesinleşen kısım da dahil olmak üzere, 49.228,72 TL borcu bulunduğunu belirterek borçlu tarafa bakiye borç tutarınca icra emri gönderilmesini talep ettiği, İcra Müdürlüğünce 26.05.2015 tarihli işlem ile alacaklı vekilinin 49.228,72 TL borca ilişkin icra emri çıkartılması talebinin reddine, talebi durumunda kesinleşen icra emri üzerinden yapılan hesaba esas olmak üzere bakiye 1958,25 TL üzerinden bakiye borç muhtırası tebliğine karar verildiği anlaşılmaktadır.Dayanak ilama ilişkin ilk bozma ilamından sonra yapılan ödemeye yönelik BK 100. maddesine göre değerlendirme yapılacağı da gözetilerek, dayanak ilam ve takipte talep edilen faiz oranları üzerinden İcra Müdürlüğünce yapılan işlemin denetlenmesi gerekir, yazılı gerekçeyle talebe uygun olmayan bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi doğru değildir.SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.