YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/7151
KARAR NO : 2019/2263
KARAR TARİHİ : 05.03.2019
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İstihkak
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı üçüncü kişi, trafik kaydına haciz konulan…. plaka sayılı aracı Noterde yapılan sözleşme ile satın aldığını, hacizden önce mülkiyetin kendisine geçtiğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı alacaklı yargılamaya katılmamıştır.
Mahkemece, dava konusu aracın hacizden önce üçüncü kişiye satıldığı ve davalı alacaklının davaya iştirak etmemesi ve haczin kaldırılması için girişimde bulunmaması nedeniyle davalının davanın açılmasına sebebiyet verdiği gerekçesi ile davanın kabulüne haczin kaldırılmasına yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı alacaklı vekilinin esasa yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davalı vekilinin yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava konusu araç, hacizden önce, Noterde yapılan sözleşme ile üçüncü kişi tarafından satın alınmış, mülkiyet hacizden önce davacıya geçmiştir. Ne var ki, 3. kişinin satış işlemini Trafik Tescil kuruluşuna bildirmemesi nedeni ile dava konusu araç borçlu adına kayıtlı iken UYAP üzerinden haciz konulmuştur. Öyleyse, davanın açılmasına sebebiyet vermeyen davalı alacaklının yargılama giderlerinden sorumlu tutulması doğru olmamış ise de bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nin ek geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenler ile temyiz itirazlarının kabulüne, hüküm fıkrasının 4. bendinin hükümden çıkartılmasına, 2. bendindeki “…812,94 TL’nin davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına….’’ ibaresinin çıkartılarak yerine “…. davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına…’’ ibaresinin eklenmesine, yine hüküm fıkrasının 5.bendindeki “…. davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin çıkartılarak yerine “… davacı üzerinde bırakılmasına” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, taraflarca İİK’nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 05.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.