YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/15187
KARAR NO : 2020/4416
KARAR TARİHİ : 02.07.2020

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti
MAHKEMESİ : Elmalı Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Elmalı Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.01.2017 tarihli ve 2015/392 Esas, 2017/22 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı … vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, re’sen gözetilmesi gereken hususlar kapsamında düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ve davanın kabulü şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili, dava konusu taşınmazdaki elma ağaçlarının müvekkilince meydana getirildiğini ileri sürerek aidiyet talebinde bulunmuştur.
Davalılardan Ali, davayı kabul etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, karara karşı davalı … vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebi kabulüyle re’sen gözetilmesi gereken hususlar kapsamında düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ve davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 4006 parsel sayılı taşınmazın 35.006 metrekare alanlı ve tarla niteliğinde olduğu, tarafların taşınmazda paydaş olduğu, Mahkemece davanın kabulü yönünde karar verildiği, davalı …’nin davayı ilk celsede kabul etmesi nedeniyle yargılama giderlerinin 1/3’ünden sorumlu tutulduğu, Bölge Adliye Mahkemesince davalılardan Mustafa’nın payını davadan önce davacıya 23.01.2015’te sattığı, yargılama giderlerinden sorumlu olmaması gerektiği, ayrıca istinaf talebinde bulunan Ali’nin de dava açılmasına sebebiyet vermemiş olması nedeniyle yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması gerektiği sonucuna varılarak davalı … vekilinin istinaf itirazlarının kabulüne ve istinaf itirazlarıyla re’sen gözetilmesi gereken hususlar kapsamında HMK’nin 353/1-b/2 maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verildiği sabittir
Somut olayda, ortaklığın giderilmesi davasında, o davanın davacısı olan, eldeki davada temyiz başvurusunda bulunan davalı …’nin, izale-i şüyu davasında temyize karşı vermiş olduğu temyize cevap dilekçesinin 4. bendindeki: “Davalı … temyiz dilekçesinde kendi dikip yetiştirdiği 15 yaşında elma ağaçlarından bahsetmiştir. 23.01.2015 tarihinde satın alınan bir elma bahçesinde kendi dikip yetiştirdiği 15 yaşında olan elma ağaçlarından bahsedilebilir mi?” beyanından davacının muhdesat iddiasına karşı çıktığı ve muhdesatın tespiti davası açılmasına sebebiyet verdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesince Yerel Mahkeme kararının kaldırılarak düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmiş olması doğru olmamıştır.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nin 371. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı BOZULMASINA, HMK’nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine, karardan bir suretin de İlk Derece Mahkemesi’ne gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 02.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.