YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/16319
KARAR NO : 2020/1768
KARAR TARİHİ : 25.02.2020
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım
K A R A R
1.7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 6099 sayılı Kanun’un 3. maddesi ile değişik “Bilinen Adreste Tebligat” başlıklı 10. maddesi “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır…”, bu maddeye karşılık gelen 25.01.2012 tarih ve 28184 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16. maddesinde “Tebligat öncelikle tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tespitinde, tebliğ isteyenin beyanı, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri ya da mevcut belgeler esas alınır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Ayrıca başkaca adres araştırması yapılmaz…” ,7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun ilanen tebligat başlıklı 28. maddesi “Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır. Yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılamayan ve ikametgahı, meskeni veya iş yeri de bulunamayan kimsenin adresi meçhul sayılır. Adresin meçhul olması halinde keyfiyet tebliğ memuru tarafından mahalle veya köy muhtarına şerh verdirilmek suretiyle tespit edilir (Değişik cümle: 19/03/2003 – 4829 S.K./9. md.). Bununla beraber tebliği çıkaran merci, muhatabın adresini resmi veya hususi müessese ve dairelerden gerekli gördüklerine sorar ve zabıta vasıtasıyla tahkik ve tespit ettirir…” Bu maddeye karşılık gelen 25.01.2012 tarih ve 28184 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin Adresin Meçhul Olması başlıklı 48. maddesinde “ (1) Bu Yönetmelik hükümleri uyarınca kendisine tebligat yapılamayan, tebliğ memuru tarafından adresi tespit edilemeyen, adres kayıt sisteminde de yerleşim yeri adresi bulunmayan kişinin adresinin tespiti için tebligatı çıkaran merci tarafından adres araştırması yapılır. (2) Tebligatı çıkaran merci, muhatabın adresini öncelikle resmî veya özel kurum ve dairelerden, bunlardan sonuç alınamadığı takdirde kolluk vasıtasıyla araştırabilir ve tespit ettirebilir. Yapılan araştırmalara rağmen muhatabın adresinin tespit edilememesi halinde adres meçhul sayılır. (3) Adresi meçhul olanlara tebligat ilanen yapılır. (4) İlânen tebligat, bu maddedeki usuller izlendikten sonra başvurulacak son çaredir.” hükümleri bulunmaktadır.
Somut olayda; davalılardan …, … ve …’ın bilinen son adresine yurt dışı tebligatın yapılamaması ve Türkiye’de adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde adresi bulunmaması sebebi ile gerekçeli kararın ilanen tebliğ edildiği ve adı geçen kişi ile ilgili mahkemece herhangi bir adres araştırması yapılmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle öncelikle mahkemece, Adalet Bakanlığı aracılığı ve istinabe yolu ile gerekli işlemler yaptırılarak davalının yurtdışı adresinin bulunduğu yerde zabıta marifeti ile araştırılması gerekmektedir. Araştırma sonucu yeni adres tespit edilirse bu adrese gerekçeli kararın tebliğ edilmesi, adresin tespit edilememesi halinde ise yukarıda izah edilen araştırmalar ikmal edildikten sonra ilanen tebligat yapılması,
2. Davalılardan …, …, …, …’a gerekçeli kararın doğrudan Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.
Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi gereği tebligat, ilk olarak şahsa bilinen en son adresinde yapılır, Tebligat Kanunu’nun 21.maddesi gereğince de kendisine tebligat yapılacak kimse veya tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir; bilinen son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. MERNİS adresine yapılan tebligatın da iade edilmesi halinde, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebligatın yapılması gerekir.
Hal böyle olunca; davalılardan …, …, …, …’a gerekçeli karar tebliğlerinin Tebligat Kanunu hükümlerine aykırı şekilde, usulsüz yapıldığı anlaşılmıştır. Açıklanan bu sebeple bahsi geçen davalılara gerekçeli karar tebligatlarının usulüne uygun olarak 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun bir biçimde bu noksanlığın yerine getirilmesi
3. Davalılardan …, …, … ve …, yapılan tebligatlarının (bir kısım davalıların ölü olduğu denilerek) iade edildiği, sonrasında ise gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliğ edildiğine dair tebligat parçalarının dosya arasında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Adı belirtilen davalıların nüfus kayıtları çıkartılarak; vefat edenler yönünden kapalı kayıt kalmaksızın tüm mirasçılarını gösterir şekilde nüfus kayıtlarının getirtilmesi, gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin belirlenen mirasçılarına, diğerleri yönünden de gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin kendilerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.