Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2017/3901 E. 2017/14289 K. 01.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/3901
KARAR NO : 2017/14289
KARAR TARİHİ : 01.11.2017

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemenin, 2014/953 Esas ve 2015/398 Karar sayılı ,07/05/2015 günlü ilamı ile davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine tahliyeye yönelik karar onanmış, alacağa yönelik karar bozulmuştur. Bozma üzerine Mahkemece davanın kısmen kabulü ile itirazın 1.366,26 TL üzerinden kaldırılmasına ve tahliyeye karar verilmiştir. Kararın davalı tarafından alacağa, yargılama giderine ve vekalet ücretine yönelik temyizi üzerine Mahkemece ek karar ile süresinde olmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu kez temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemenin yüze karşı tefhim ettiği kısa kararda vekalet ücreti ve yargılama giderine ilişkin bir hüküm bulunmadığından ve vekalet ücreti ile yargılama giderine ilişkin bu durumu gerekçeli karar ile öğrenen davalı alacaklının temyiz isteği süresinde ve yöntemine uygun kabul edilerek, … 6.İcra Mahkemesi’nin 03/05/2016 tarih ve 2016/168 esas 2016/339 karar sayılı temyiz başvurusu süresinde olmadığından HUMKnun 432-426/F maddelerine göre temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı kaldırılarak, davalı alacaklının temyiz incelenmesine geçildi.
Mahkemenin, 2014/953 Esas ve 2015/398 Karar sayılı, 07/05/2015 günlü ilamı ile verilen tahliye kararı onanarak kesinleşmiş olup mahkemece bozmadan sonra yeniden tahliyeye karar verilmiş olması yeni hüküm anlamına gelmeyeceğinden İİKnun 4949 sayılı Kanun’la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2016 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında temyize konu değerin 6.310,00 TL’yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.
SONUÇ: Temyiz isteminin miktar itibarıyla REDDİNE, taraflarca İİKnun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.