YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/4558
KARAR NO : 2018/1320
KARAR TARİHİ : 24.01.2018
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, itirazın kaldırılması davasının kabulüne, tahliye konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira, aidat alacağı ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuş mahkemece itirazın kaldırılması davasının kabulüne, tahliye konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş karar davalı borçlu tarafından alacağa hasren temyiz edilmiştir.
1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre alacağa yönelik aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davalının aidat ve bir kısım alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Davacı alacaklı, 01/03/2013 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 13/01/2016 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2015 yılı Ağustos ayı ila 2016 yılı Ocak ayı arasına ait aylık 750,00 TL’den kira bedeli ve 2013 yılı Mart ayı ila 2015 yılı Aralık ayı arasına ait aylık 145,00 TL’den aidat bedeli olmak üzere toplam 9.430,00 TL alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile; 2015 yılı Eylül ayına kadar olan kira bedellerini alacaklının banka hesabına ödediğini, sonraki ayların ise elden ödendiğini, aidatın kira bedeli içerisinde ödendiğini belirterek borca itiraz etmiştir.
Taraflar arasında uyuşmazlık bulunmayan 01/03/2013 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli yazılı kira sözleşmesine göre apartmana ya da siteye ait tüm giderlerin kiracıya ait olacağı kararlaştırılmıştır. Buna göre aidat bedellerinden kiracı sorumludur. Ancak, kiraya veren apartman yönetimine kendi ödediği aidat bedelleri için kiracıya rücu edebilir. Dosya içerisinde ise aidat bedellerinin kiraya veren tarafından ödendiğine dair herhangi bir belgeye rastlanmamıştır. Mahkemece, davacı alacaklıya aidatı ödediğine dair varsa belgesinin sorularak sonucuna göre aidat alacağı yönünden karar verilmesi gerekir. Öte yandan, davalı borca itirazında 2015 yılı Eylül ayına kadar olan kira bedellerinin banka aracılığıyla ödendiğini savunduğuna ve takip ile 2015 yılı Ağustos ve Eylül ayı kira alacağının talep edilmiş olunmasına göre mahkemece belirtilen banka hesap hareketleri getirtilip üzerinde durularak sonucuna göre kira alacağı yönünden karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde itirazın tümden kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı borçlunun alacağa yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK’nun 366. ve 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.