YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/12023
KARAR NO : 2021/1539
KARAR TARİHİ : 23.02.2021

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti
İLK DERECE
MAHKEMESİ : Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 20.06.2017 tarihli ve 2016/173 Esas, 2017/338 Karar sayılı kararıyla kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı bir kısım davalılar … vd. vekilinin tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun HMK’nin 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez bir kısım davalılar … vd. vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava; muhdesat tespitine ilişkindir.
Bursa 2. Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın kabulüne karar verilmiş; bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusu esastan reddedilmiş; karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK’nin 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesiyle değişik 1/a bendinde de “Miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” hükmüne yer verilmiş; anılan 40.000.00 TL’lik kesinlik sınırı 2018 yılı itibarıyla 47.530.00-TL. olarak uygulanmaya başlamıştır.
Somut olayda, temyiz konusu muhdesatın değeri bilirkişi raporuyla toplam 45.927,00 TL olarak belirlendiğine göre davacının miras hissesi dışlandığında kabul edilen dava değeri 36.741,6 TL olup temyize konu dava değerinin 2018 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 47.530.00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından bir kısım davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin 6100 sayılı HMK’nin 362. maddesi uyarınca 2018 yılı itibariyle miktar ve değeri 47.530,00 TL’yi geçmeyen Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olduğundan dilekçenin değerden REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.