Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2018/15030 E. 2019/7302 K. 10.09.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/15030
KARAR NO : 2019/7302
KARAR TARİHİ : 10.09.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 14.06.2017 tarihli ve 2014/18349 Esas, 2017/3480 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R
Dava, paydaşlar arasında görülen ecrimisil isteğine ilişkin olup, davacı tarafından 6.000 TL ecrimisil isteği ile açılmış ve dava bu değer üzerinden harçlandırılmış, Mahkemece, 10.07.2014 tarihli ve nihai karar ile davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 1.Hukuk Dairesi’nin 14.06.2017 tarihli ve 2014/18349 Esas, 2017/3480 Karar sayılı ilamı ile karar onanmış, davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenmiştir.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu’nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Talep, karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 14.06.2017 tarihli ve Yargıtay 1.Hukuk Dairesi kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
1086 sayılı HUMK’un 440/III-1 maddesi 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun’un 19.maddesi ile HUMK’na ilave edilen ek madde 4’e göre de; 01.01.2017 tarihinden itibaren değeri 13.900,00 TL’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.
SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenle, (6100 sayılı Yasa’nın Geçici 3.maddesi yollaması ile) davacı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 21.08.2017 günlü dilekçesinin REDDİNE, 10/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.