YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/15068
KARAR NO : 2021/1843
KARAR TARİHİ : 03.03.2021
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti ve Sebepsiz Zenginleşme Tazminatı
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, davacıya anneannesinden intikal eden 316 parsele 1987 yılında zeytin ağacı diktiğini, kendisine ait olduğunu düşünerek davalıya ait 317 parsel sayılı taşınmaza da tahminen 96-102 adet zeytin ağacı diktiğini, davalının 317 parseli satacağını davacıya bildirmesi üzerine durumun öğrenildiğini, 317 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçların davacı tarafından dikildiğinin, büyütüldüğünün ve bakım giderlerinin tespiti ile tespit edilecek ağaç değerlerinin ve bakım giderlerinin davalı tarafından sebepsiz zenginleşme hükmü gereği davacıya dava tarihi itibariyle işleyecek yasal faizi ile ödenmesini talep etmiştir. Davacı vekili 05.12.2014 tarihinde verdiği ıslah dilekçesi ile 25640 TL tutar üzerinden harç yatırıldığını belirtmiştir.
Davalı vekili; zamanaşımı def’inde bulunmak suretiyle davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece ilk kararda; davanın kısmen kabul kısmen reddine 317 parsel numarasında kayıtlı fen bilirkişisinin 22.11.2013 tarihli kroki ve raporunda kırmızı ile boyalı 3200 metrekarelik alanda bulunan 90 adet zeytin ağacının davacı … tarafından dikilip büyütüldüğünün ve bu ağaçların bedelinin 35.640,00 TL olduğunun tespitine, davacı tarafın bakım giderlerinin tespiti ve zeytin ağaçlarının bedeli ve bakım giderlerinin davalıdan tahsiline yönelik talebinin ise reddine karar verilmiştir. Hükmün taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizin 18.12.2017 tarihli ve 2015/14258 Esas, 2017/17059 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak davacının davasının kısmen kabulü ile davacı tarafından yapılan 2.093,54 TL zorunlu giderlerin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir. Hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Dava; iddianın ileri sürülüş şekline göre sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı tazminat isteğine ilişkindir.
Mahkemenin vermiş olduğu hükmün 1. fıkrasında “Davacının davasının kısmen kabulü ile, davacı tarafından yapılan 2.093,54 TL zorunlu giderlerin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine” şeklinde karar verilmiş olup davalı vekilinin temyiz itirazının 6100 sayılı HMK’nin geçici 3. maddesi yollaması ile HMK’nin 361-362. maddeleri (1086 sayılı HUMK’un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı kanun ile değişik 427. maddesi) uyarınca karar tarihi olan 2018 yılı temyiz kesinlik sınırı 2590 TL olduğu ve talebin temyiz sınırının altında olduğu tespit edilmekle davalı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin 6100 sayılı HMK’nin geçici 3. maddesi yollaması ile HMK’nin 361-362. maddeleri (1086 sayılı HUMK’un 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa ile değişik 427. maddesinin 2. fıkrası) uyarınca 2018 yılı itibariyle miktar ve değeri 2590 TL’yi geçmeyen kararlar kesin olduğundan miktar yönünden REDDİNE, HUMK’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,
peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.