Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2018/3158 E. 2019/3136 K. 25.03.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/3158
KARAR NO : 2019/3136
KARAR TARİHİ : 25.03.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacılar vekili; 345 ada 6 parsel de kayıtlı 87.72 m2 alanındaki gayrimenkul üzerine toprak seviyesinden aşağı kısmı (ambar), zemin kısmı dükkanlar ve üst kısmı yani dükkanların üstünün de otel olmak üzere, ambar ile birlikte dört kat olan çiçek palas otelinin söz konusu tapu kaydındaki 15/66 arsa paylı 4 nolu dükkan ile bu dükkanın altında bulunan 6/66 arsa paylı 2 nolu ambarda …’in 2/3 payı bulunmasına rağmen bu kısmın tümünün davalı tarafından kullanıldığını, böylece bu tapunun 1/3 pay sahibinin Meliha Boran’ın mirasçıları … ve …’ın taşınmazdan istifade edemediğini, gerek ambar gerekse dükkandaki paylarını da davalı …’ın kullanmış olduğunu, bu sebeple 01.01.2013 ile 31.12.2013 tarihleri arasındaki 1 yıllık sürede paylarına isabet eden 24.305,00 TL tutarındaki ecrimisile hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; aynı yere ilişkin kesinleşmiş ecrimisil davası bulunduğunu, söz konusu dava dosyasında ecrimisil bedeli hesaplandığını, davacılar tarafından müvekkiline çekilen ihtarda dava konusu ecrimisil bedelinin isabet ettiği tarihler arasında kullanım bedeli olarak 24.305,00 TL talep edildiğini müvekkilinin ise bu ihtar üzerine talep edilen ecrimisil dönemlerine denk gelen kullanım bedelinin 5.400,00 TL olmak üzere davacıların hesabına yatırıldığından bahisle davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.
1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davalı vekilinin vekalet ücreti yönünden temyizinin incelenmesine gelince; davacı, davasını 24.305 TL ecrimisil istemli olarak açmış ve harcını da bu miktar üzerinden yatırmıştır. Mahkemece dava reddedilmiş; ancak davalı vekiline 24.305 TL üzerinden peşin harcı yatırılmış miktardan nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir iken, 1.500 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.
Açıklanan bu sebeplerle harcı yatırılmış olan miktar üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Ne var ki bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, yerel mahkeme hükmünün 5 nolu bendinde yer alan “… Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre 1.500 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine…” ifadesinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine “… Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre 2.916 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine…” ifadelerinin yazılmasına, hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 16,70 TL’nin temyiz eden davacılardan alınmasına, peşin harcın istek halinde davalıya iadesine, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.