YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/5247
KARAR NO : 2020/5000
KARAR TARİHİ : 09.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın görev yönünden reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, yurtdışında yaşayan müvekkilinin maliki olduğu taşınmazı kiralamak üzere dava dışı kayınpederine yetki verdiğini, işleri nedeni ile şehir dışında bulunan kayınpederinin ise evi göstermek üzere anahtarı teslim ettiği yöneticinin menfaat karşılığında anahtarı yakını olan davalıya teslim ettiğini öne sürerek aralarında kira ilişkisi olmayan davalının elatmasının önlenmesi ile 5.000 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, yasal süresi içerisinde davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece; davalının kira akdi gereği taşınmazı kullandığı, kira akdine dayalı olarak tahliyesinin görevli ve yetkili Sulh hukuk Mahkemesinden talep edilebileceği gerekçesi ile dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, kira ilişkisinden söz edilmek ve davanın Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerektiği belirtilmek suretiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Ne var ki, eldeki dava, davalının çekişme konusu taşınmazı fuzulen işgal ettiğinden bahisle açıldığına göre; anılan isteğin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerinden kaynaklandığı ve uyuşmazlığın çözümünün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 2/1. maddesi uyarınca Asliye Hukuk Mahkemesinin görevinde bulunduğu kuşkusuzdur.
Hâl böyle olunca, işin esasının incelenmesi, taraflar arasında hukuken geçerli bir kira ilişkisinin varlığının saptanması halinde davanın reddedilmesi, aksi halde elatmanın önlenmesi ve ecrimisil yönlerinden bir karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.