YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3220
KARAR NO : 2019/10198
KARAR TARİHİ : 12.11.2019

DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı
MAHKEMESİ : … 4. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda … 4. Aile Mahkemesi hükmüne karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüyle kararın kaldırılarak davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, bu kez taraf vekillerinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine davalı vekilinin duruşma istemli temyizi miktardan reddedilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
K A R A R
Dava; mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir.
… 4. Aile Mahkemesince, davacı tarafın davasının kabulüyle 1 no’lu mesken yönünden 56.250,00 TL katılma alacağının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir. Davalı vekilinin esas yönünden yaptığı istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından başvurunun kısmen kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasına; davanın kısmen kabulüyle 37.500,00 TL katılma alacağının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir. Karar, her iki taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK’nin 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesiyle değişik 1/a bendinde de “Miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” hükmüne yer verilmiş; anılan 40.000,00 TL’lik kesinlik sınırı 2019 yılı itibarıyla 58.800,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır. Somut olayda, temyize konu kabul edilen alacak miktarı 37.500,00 TL ile reddedilen kısım miktarı 18.750,00 TL’nin 2019 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz dilekçelerinin, 6100 sayılı HMK’nin 362. maddesi uyarınca 2019 yılı itibariyle miktar ve değeri 58.800,00 TL’yi geçmeyen Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olduğundan değerden REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 12/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.