YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/4080
KARAR NO : 2020/8215
KARAR TARİHİ : 15.12.2020
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İstihkak
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacı üçüncü kişiler vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 01.07.2020 tarihli ve 2016/20019 Esas, 2020/4340 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davacı üçüncü kişi vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı üçüncü kişiler vekili, mülkiyeti müvekkillerine ait petrol işletmesinin elektrik panosu ve kanopi olarak bilinen tentesinin 25.04.2014 tarihinde haciz edildiğini, petrol işletmesinin elektrik panosu ve tentesinin müvekkillerine ait Petrol İşletmesinin mütemmim cüz’ü olup işletmeden ayrı haciz edilmesinin mümkün olmayacağını açıklayarak, davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı alacaklı vekili,davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece yapılan ilk yargılama sonucunda, davanın reddine ilişkin verilen karar, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 01.07.2020 tarihli ve 2016/20019 Esas, 2020/4340 Karar sayılı ilamı ile, temyiz eden davacı tarafın haczolunan güç sayacına yönelik temyiz itirazlarının yerinde olmadığı; davalı alacaklı vekili yargılama esnasında, 19.09.2014 tarihli dilekçesi ile, 20×20 ebadındaki tente çatı sistemine ilişkin haczin kaldırılmasını talep ettiği ve İcra Müdürlüğünün 13.03.2015 tarihli kararı ile, tente çatı sistemine ilişkin haczin kaldırılmasına karar verildiği, bu menkul yönünden davanın konusuz kaldığı, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, işin esası hakkında karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiş, davacı üçüncü kişiler vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur. Mahkemece, ek kararla, karar düzeltme isteği süresinde olmadığından karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiş, davacı üçüncü kişi ek kararı temyiz etmiştir.
Yargıtay kararına karşı karar düzeltme talebinde bulunulduğuna göre, talebin değerlendirilmesi karar düzeltme talebini inceleyecek Yargıtayın ilgili Dairesine aittir. Yerel Mahkemenin bu konuda karar verme yetkisi bulunmamaktadır. Bu nedenlerle ek kararın kaldırılarak davacı vekilinin karar düzeltme talebinin incelenmesine geçilmiştir.
Somut olayda, Yargıtay ilamı, kararın düzeltilmesini isteyene 22.08.2020 tarihinde elektronik tebligat ile tebliğ edilmiş, karar düzeltme dilekçesi ile 07.09.2020 tarihinde verilip kaydettirilmiştir. Ne var ki, Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulması gerektiği gibi İİK’nin 18/1.maddesi uyarınca icra mahkemesine arzedilen hususlar ivedi işlerden sayılacağından ve dolayısıyla HMK’nin 103/1-h maddesi uyarınca adli tatil hükümleri uygulanamayacağından karar düzeltme dilekçesinin süre aşımı bakımından reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişiler vekilinin karar düzeltme dilekçesinin süreden REDDİNE, takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 113,30 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, 15.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.