Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2015/1359 E. 2015/7068 K. 12.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/1359
KARAR NO : 2015/7068
KARAR TARİHİ : 12.11.2015

Tebliğname No : 10 – 2009/227094
Mahkemesi : Yozgat Ağır Ceza
Tarihi : 29.06.2009
Numarası : 2009/37-2009/183
Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Hükmedilen cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık S.. T.. müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek;
1-Sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen kararın incelenmesi:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı, üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK’nın 191. maddesinin suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da

sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesine,

2- Sanıklar G.. Ç.. ve E.. Ö.. (Çelik) hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde ise:
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanıkların suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
3- Sanık S.. T.. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanığın, savunmasının aksine, diğer sanıklar G.. Ç.. ve E.. Ö.. (Çelik)’de ele geçen uyuşturucu maddeler ile ilgisi olduğuna ve adı geçen sanıkların suçuna iştirak ettiğine ilişkin, maddi bulgularla desteklenmeyen, farklı anlamlar taşıyabilecek telefon görüşmeleri dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi de dikkate alınarak sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.