YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2690
KARAR NO : 2020/1213
KARAR TARİHİ : 24.09.2020

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik yapma
Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihinin, en son işlem yapılan 21/05/2010 tarihi yerine gerekçeli karar başlığında 2009-2010 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/04/2017 gün ve 2015/9-199 Esas, 2017/215 Karar, 08/12/2015 tarihli, 2015/1-640 Esas, 2015/496 Karar sayılı ilamlarında da açıklandığı üzere; sanığın bir eylemi ile ilgili mahkemesince hüküm kurulmasının unutulduğu durumda, bu konuda “Mahallinde her zaman hüküm verileceğine” ilişkin eleştiri yapılması gerektiğinden, sanık hakkında 5464 sayılı Kanuna muhalefet suçundan hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, bahse konu suçtan mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüş, TCK’nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve E.2014/140; K. 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün görülmüş,
Sanık hakkında TCK’nın 241. maddesi uyarınca tefecilik suçundan hapis cezasına mahkumiyetin yanında, aynı madde uyarınca adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.