YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/348
KARAR NO : 2021/2660
KARAR TARİHİ : 01.06.2021
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Görevi ihmal, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
Hüküm : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm verilmesine yer olmadığına
Mahalli mahkemece verilen hüküm ve karar temyiz edilmekle dosya incelendi;
Katılan vekilinin temyiz isteminin sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen hüküm verilmesine yer olmadığına ilişkin karara yönelik olduğu, bu kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/1. maddesinde belirtilen hüküm türleri arasında yer almaması sebebiyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın bu yönüyle incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
İncelemenin sanık müdafiinin müvekkili hakkında ihmâli davranışla görevi kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre suç tarihinin sanığın azledildiği tarih olan 10/01/2011 olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 16/06/2010 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;
Hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Yasa’nın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmek suretiyle infazına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak “Adli Para Cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmek suretiyle İNFAZINA” şeklindeki ibarenin hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.