YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5448
KARAR NO : 2021/109
KARAR TARİHİ : 14.01.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Görevi Kötüye Kullanma
Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/02/2017 günlü ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararları nazara alındığında; CMK’nın 237. maddesine göre sanıklara isnat olunan suçtan doğrudan zarar görmeyen müşteki …’ın hükümleri temyiz yetkisi bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,
İncelemenin sanıklar … ve Hakan’ın ve sanık … müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanıkların suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar … ve Hakan’ın ve sanık … müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.