Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2020/5922 E. 2021/2016 K. 06.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5922
KARAR NO : 2021/2016
KARAR TARİHİ : 06.04.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik yapmak
Hüküm : Beraat (ayrı ayrı)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Müşteki … dilekçesinde ve soruşturmada verdiği ilk ifadelerinde sanıklardan 2010 yılında aldığı ana paranın 2.000 TL olduğunu, bu parayı ödemekte gecikince kendisinden toplam tutarı 13.000 TL olan iki adet senet alındığını, buna karşılık yaklaşık 20.000 TL ödeme yaptığını, senetleri geri alamadığını, sanıkların çevrede tefeci olarak tanındıklarını iddia etmiş, tanık … da soruşturmadaki ifadesinde sanıkların piyasaya faiz karşılığı borç para verdiklerini, müşteki dışında da bir çok kişiye faizle borç para verdiklerini, çevrede tefeci olarak tanındıklarını beyan etmiş olmasına karşın, tarafların barışmasından sonra değişen müşteki ve tanık ifadelerindeki çelişkiler giderilmeden ve bu ifadelere göre sanıkların faizle borç para verip vermediklerine dair kolluk araştırılması yaptırılmadan, sanıklarla ilgili olarak icra müdürlükleri nezdinde alacaklı olduğu takip dosyalarının belirlenip varsa borçluların faiz karşılığı sanıklardan ödünç para alıp almadıkları ile borçların kaynağına ilişkin tanık olarak beyanlarına başvurulmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
Tefecilik suçunda suç tarihinin faizin kararlaştırılıp ödünç paranın verildiği tarih olduğu nazara alındığında bu husus gözetilmeksizin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin şikayet tarihi olarak gösterilmesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi,
Katılan olarak kabulüne karar verilen Hazinenin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/2-b maddesine muhalefet edilmesi,
…’ın yazılı ve sözlü beyanlarında sanıklardan şikayetçi olmamasına rağmen gerekçeli karar başlığında katılan olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.